صهبای صفا

یا الرحم الرحمین

sahbayesafaa — Tue, 17 Nov 2009 23:53:18 GMT

صدای امیرالمومنین ....

صدای مناجاتش می آید...

اللهم اسئلک الامان ...

الهی ....

کنار بیت الحرامت می خوانم ...

اسئلک الامان ...

می خوانم آنچه مولایمان به ما آموخته

آنچه در کتابت آمده

الهی

حرم امنت

حرمت

دستانمان بلند شده به دعا و مناجات و تضرع

مولای یا مولای

انت المالک و انا المملوک

مولای

تو عزیزی و من ذلیل

مولای من مولای من

انت الخالق و انا المخلوق و هل یرحم المخلوق الا الخالق

اله ما

تو غنی هستی و من فقیر

تو عطا کننده ای و من درخواست کننده

تو حیی و من میت

تو باقی هستی و من فانی

الهی

خدایا چقدر از بنده های خوبت امشب در حرمت تو را می خوانند و با تو مناجات می کنند ما را هم ...

انت الرازق و انا المرزوق و هل یرحم المرزوق الا الرازق

تو بخشنده ای

انت الجواد

الهی مولا من مبتلایم

تو بزرگی

تو هادی هستی و من گمراه

الهی انت الرحمن انت الرحمن

یا الرحم الرحمین

مولای یا مولای

من ممتحنم تو رحم کن

تو دلالت کننده ای و من متحیر و سرگردان

الهی تو غفوری و من گناهکار

انت الرب و انا المربوب

خدابا من خاشعم و تو بلند مرتبه

الرحمنی برحمتک

خدایا دلهامان به سوی خانه تو رو کرده

خدایا از نوری که آنجاست روزیمان کن

یا نور یا قدوس

خدایا چه لذتی دارد در کنار خانه با صفایت مناجاتهای ماثور از ائمه را در جمع دوستارانت سر دهیم

الهی در همه حالها ما را به قسمتمان راضی گردان

خدایا رغبت ما در آنچه نزد توست زیاد شده

الهی قدرتت زیاد است و ما را توان فرار از حکومتت نیست

خدایا دستهای پر از نیازمان را بسویت بلندمی کنیم

الهی ...

تو کریمتر از آنی که کسیرا که مأوا داده ای برانی

یا کریم یا رب

sahbayesafaa — Mon, 16 Nov 2009 08:23:18 GMT

هر چه در این پرده نشانت دهند

گر نستانی به از آنت دهند

سینه مکن گر گهر آری به دست

بهتر از آن جوی که در سینه هست

«وما أوتیتم من شیءٍ فمتاع الحیوة الدّنیا و زینتها و ما عند‌اللّه خیر و أبقی أفلا تعقلون. أفمن وعدناه وعداً حسناً فهو لاقیه کمن متّعناه متاع الحیوة الدّنیا ثمّ هو یوم القیامة من المحضرین؛

صیاد دلها

sahbayesafaa — Wed, 23 Sep 2009 09:03:18 GMT

عزیزا

ای منتهای خوبی

نظری فرما

به امید نگاه تو دلمان زنده می شود

حجاب های گناه طعم خوش مناجات با تو را از ما برده تو خود پاکمان کن تا که قادر شویم نگاه زیبای تو را ببینیم و جان بگیریم

ما بارها و بارها با خود عهد بستیم که عهد با تو را نشکنیم و گرد و غبار بر دلمان ننشانیم ولی تازینه غفلت بر پشتمان خورد و گاه بیراهه به جای راه گرفتیم

نازنینا نفس پاک تو وجود ما را ذوب می کند ...تو خود می دانی ...

باز هم بتاب

عهدِ ما عهد شکنان را بیادمان آور

باز هم به تو سلام

یا رب

sahbayesafaa — Fri, 28 Aug 2009 01:45:18 GMT

یا رحیم

دست به دیوار کعبه ،اشک ریزان ، با تو ...

تویی که با منی اگر چه من از تو دورم

تویی که از رگ گردن به من نزدیکتری

منم ، بنده محجوب و مهجورت

منم که به ناله صدای یا غیاث المستغیثین سر می دهم

خدای من ، به من نگاه کن ، منم در زندان اسیر ،میبینی ؟

گفته اند تو در این شبها می بخشی ، زیاد می بخشی

گفته اند این ماه، ماه رحمت و مغفرت است

باز به تو پناه آورده ایم از خودت به خودت گریخته ایم

باز دست به دیوار کعبه ، اشک ریزان ، از تو التماس فریاد رسی داریم

الهی من لی غیرک

جز تو که را داریم که از او درخواست کمک کنیم

الهی به خاصان درگاهت، به امشب ، به خاطر همه آبرومندان و دوستانت که دست به دعا دارند و تو دعایشان را می پذیری ، الهی به امام زمانمان، به امام زمانمان ، به صالح خوب خدا، به منتظر در غیبت مانده ، الهی ما را از الطاف همیشگیت بهر ه مند فرما ، ما را ببخش و در راه خود یاریمان کن و...

یا لطیف

sahbayesafaa — Tue, 28 Jul 2009 14:52:05 GMT

در صف نماز جماعت بایست

کنار مرقد منوری بنشین

و اجازه بده ملائک در تو آمد و شد کنند

اجازه بگیر که لطایف درونت گذری کنند

تا لطیف شوی

مناجات شعبانیه را گوش کن

همنوایی کن

ای برده امان از دل عشاق کجايی

sahbayesafaa — Wed, 20 May 2009 18:27:18 GMT

چون صيد به دام تو به هر لحظه شکارم
ای طرفه نگارم

از دوری صياد دگر تاب ندارم
رفتست قرارم

چون آهوی گمگشته به هر گوشه دوانم
تا دام در آغوش نگيرم نگرانم

از ناوک مژگان چو دو صد تير پرانی
بر دل بنشانی
چون پرتو خورشيد اگر رو بکشانی
وای از شب تارم

در بند و گرفتار بر آن سلسله مويم
از ديده ره کوی تو با اشک بشويم
با حال نزارم

برخيز که داد از من بيچاره ستانی
بنشين که شرر در دل تنگم بنشانی
تا آن لب شيرين به سخن باز گشايی
خوش جلوه نمايی

ای برده امان از دل عشاق کجايی
تا سجده گذارم

گر بوی تو را باد به منزل برساند
جانم برهاند
ور نه ز وجودم اثری هيچ نماند
جز گرد و غبارم

انتم الصراط الاقوم

[السبيل الاعظم] و شهداء دار الفناء

و شفعاء دار البقاء

و الرحمة الموصولة

و الآية المخزونة

و الامانة المحفوظة

و الباب المبتلى به الناس من اتيكم نجى و من لم ياتكم هلك الى الله

تدعون و عليه تدلون

و به تؤمنون و له تسلمون و بامره تعملون

و الى سبيله ترشدون و بقوله تحكمون

سعد من والاكم و هلك من عاداكم

و خاب من جحدكم و ضل من فارقكم

و فاز من تمسك بكم و امن من لجا اليكم

و سلم من صدقكم

و هدى من اعتصم بكم

من اتبعكم فالجنة ماواه

و من خالفكم فالنار مثواه

و من جحدكم كافر

و من حاربكم مشرك

و من رد عليكم فى اسفل درك من الجحيم

....

ودیعت الهی

sahbayesafaa — Sat, 09 May 2009 11:23:18 GMT

وقتی در مکه ،در مسجدالحرام ، مقابل خانه خدا،آنجا که باید مکان امن باشد ، دست نامحرم نا مردی محکم بازویت را می گیرد و تو را که در حال نمازی به طرفی می اندازد و پسر و همسرت می بینند و نمی توانند کاری کنند ، یاد مظلومیت زهرا می افتی یاد غصب ولایت می افتی ، که مسلمین تاوانش راباید قرنها متحمل شوند

باز هم نمیدانم چه بر سر زهرا آمده ، علی چه کشیده، زینب چه دیده، نمیدانم رسول خدا چه طور این وقایع را از زهرای اطهر پرسیدند و چه جوابی از دردانه خود شنیدند

فقط جملات مولا علی را در نهج البلاغه به یاد می آورم که دردناک و غم آلود هنگام به خاك سپردن سيده زنان، فاطمه (عليهما السلام ) بر سر قبر رسول اللّه (ص ) این چنین گفتند

سلام بر تو، اى پيامبر خدا. سلام من و دخترت كه اكنون در كنار تو فرود آمده و چه زود به تو پيوست . اى رسول خدا، بر مرگ دخت برگزيده تو، شكيبايى من اندك است و طاقت و توانم از دست رفته ولى مرا، كه اندوه عظيم فرقت تو را ديده ام و رنج مصيبت تو را چشيده ام ، جاى شكيبايى است . من خود تو را به دست خود در قبر خواباندم و هنگامى كه سر بر سينه من داشتى ، جان به جان آفرين تسليم نمودى .
((انا لله و انا اليه راجعون )).
آن وديعت بازگردانده شد و آن امانت به صاحبش رسيد. و اندوه مرا پايانى نيست . همه شب خواب به چشمم نرود تا آنگاه كه خداوند براى من سرايى را كه تو در آن جاى گرفته اى ، اختيار كند. بزودى ، دخترت تو را خبر دهد كه چگونه امتت گرد آمدند و بر او ستم كردند. همه سرگذشت را از او بپرس و خبر حال ما از او بخواه .
اينها در زمانى بود كه از مرگ تو ديرى نگذشته بود و تو از يادها نرفته بودى . بدرود تو را و دخترت را. بدرود كسى كه وداع مى كند، نه بدرود كسى كه رنجيده و ملول است . اگر از اينجا بازمى گردم نه از روى ملالت است و اگر درنگ مى كنم نه به سبب آن است كه به وعده اى كه خدا به صابران داده است بدگمان شده ام .

لعنت خدا بر ظالمان

اللهم عجل لولیک الفرج

sahbayesafaa — Thu, 07 May 2009 13:32:18 GMT

فاطمه جان چه زود ما را تنها گذاشتید

فاطمه جان بدون شما علی چه تنهاست

این درد که در سینه علی است شکیباییش را کم کرده

فاطمه جان من نمی دانم علی چه کشیده فقط می دانم مدینه هنوز دربند است

خانم جان خیلی سخت است برای ما وقتی مدینه و مکه را اسیر میبینیم ، وقتی نمیشود یک دل سیر پیش مزار حضرت رسول گریه کنیم ، وقتی نمی توانیم به مزار اولادتان نزدیک شویم ، وقتی به دلایل واهی حرف زدن با شماها را شرک می دانند

خیلی سخت است وقتی می بینیم هنوز منبر و محراب رسول در دستان غیر شما است

فاطمه جان به دل سوخته شیعیان ، به دل سوخته خودتون ، به دل شکسته علی و اولادتون ، به سالها انتظار مهدیتون ، مادر جان دعا کنید از خدا بخواهید مهدی ظهور کند

خانم جان از خدا بخواهید به حال بد ما شیعیان به کم کاریها و بدیهامون نگاه نکند ، خودتون در ما تحول ایجاد کنید که دل شیعیان با مهدی زهرا باشد

که دنباله رو شما باشیم

اللهم عجل لولیک الفرج

به حق فاطمه و همسرش علی و پدرش و فرزندانش

sahbayesafaa — Sun, 19 Apr 2009 10:18:29 GMT

إن الله يحب المتطهرين

آفتاب

sahbayesafaa — Wed, 01 Apr 2009 00:08:18 GMT

در هوای نازک آب

در اقیانوس وجود

بر بام غنچه ، شعر طرب ، وقت درنگ، گاه رفتن

زیبایی یک نگاه ، دردانه نام تو ، تجلی شعر من ، وقت رفتن ، آرزوی شدن ، آرزوی هم آوایی ماه و خورشید و ستاره ، آرزوی چیدن، آرزوی شدن، ماندن ، رفتن، گردش روزانه در کنار یک برکه قشنگ ، دیدن آفتاب ، چشیدن گرما ، حس تابستان ، بهار یا حتی پاییز ، همه چیز جز زمستان

همه چیز جز سرما

طعنه آفتاب و گل ، کرشمه بنفشه ،خنده غنچه ، سینه لبریز از آرامش

یا الرحم الراحمین

ذکر روز سه شنبه

طنین صدای قران

حی علی الصلاه

زندگی

زنده شدن

حی علی خیر العمل

ذکر

ذکر روز سه شنبه

روی سبزه های سبز ، زیر آفتاب خدا

طعم شیرین رهایی

قد قامت الصلاه

زادگاه شعر من

از خود جدا شدن ، رفتن

رفتن تا مرز ظهور

رفتن برای بودن

یعنی نشاط ، یعنی شور، یعنی عشق به بی منتها، یعنی لبریز شدن ، یعنی سرشار شدن ، یعنی شدن، ماندن ِ بعد از رفتن، ماندنِ بعد از تهی شدن ، بعد از رهایی، یعنی ماندگاری ، یعنی معنا گرفتن ، یعنی یکی شدن با معبود، یعنی خالی شدن از هر چه دلواپسی است ، یعنی همه چیز