...

 حیلت رها کن عاشقا    دیوانه شو دیوانه شو

هم خویش را بیگانه کن هم خانه را ویرانه کن

وانگه بیا با عاشقان هم خانه شو هم خانه شو.

   باید که جمله جان شوی   تا لایق جانان شوی

             در کوی مستان میروی    مستانه شو مستانه شو

                                                                 آباد اگر نمیکنی ویران مکن مرا

  باز هم     دلم...

من از پشت كردن دنيا به خود و سركشى روزگار بر خود و روى آوردن آخرت به سوى خود ،

دريافتم كه بايد

            در انديشه خويش باشم

 و از ياد ديگران منصرف گردم و از توجه به آنچه پشت سر مى‏گذارم باز ايستم و هر چند ، غمخوار مردم هستم ،

                                     غم خود نيز بخورم

و اين غمخوارى خود ، مرا از خواهشهاى نفس بازداشت

 و حقيقت كار مرا بر من آشكار ساخت و

                                     به كوشش و تلاشم برانگيخت

كوششى كه در آن بازيچه ‏اى نبود و با حقيقتى آشنا ساخت كه در آن نشانى از دروغ ديده نمى ‏شد .

 تو را جزئى از خود ، بلكه همه وجود خود يافتم ، به گونه ‏اى كه اگر به تو آسيبى رسد ، چنان است كه به من رسيده و اگر مرگ به سراغ تو آيد ، گويى به سراغ من آمده است . كار تو را چون كار خود دانستم و اين وصيت به تو نوشتم تا تو را پشتيبانى بود ، خواه من زنده بمانم و در كنار تو باشم ، يا بميرم .

 تو را به ترس از خدا وصيت مى كنم ، اى فرزندم ، و به ملازمت امر او و آباد ساختن دل خود به ياد او و دست زدن در ريسمان او . كدام ريسمان از ريسمانى كه ميان تو و خداى توست ، محكمتر است ، هرگاه در آن دست‏زنى ؟....

 از وصيت حضرت علی ( ع ) به حسن بن على ( عليهما السلام ) در آن هنگام كه از صفين بازمى ‏گشت در « حاضرين » نوشته است

ادامه وصیت نامه از سایت شهید آوینی