باز هم نمیدانم چه بر سر زهرا آمده  ، علی چه کشیده، زینب چه دیده، نمیدانم رسول خدا چه طور این وقایع را از زهرای اطهر پرسیدند و چه جوابی از دردانه خود شنیدند

فقط جملات مولا علی را در نهج البلاغه به یاد می آورم که دردناک و غم آلود هنگام به خاك سپردن سيده زنان، فاطمه (عليهما السلام ) بر سر قبر رسول اللّه (ص ) این چنین گفتند

سلام بر تو، اى پيامبر خدا. سلام من و دخترت كه اكنون در كنار تو فرود آمده و چه زود به تو پيوست . اى رسول خدا، بر مرگ دخت برگزيده تو، شكيبايى من اندك است و طاقت و توانم از دست رفته ولى مرا، كه اندوه عظيم فرقت تو را ديده ام و رنج مصيبت تو را چشيده ام ، جاى شكيبايى است . من خود تو را به دست خود در قبر خواباندم و هنگامى كه سر بر سينه من داشتى ، جان به جان آفرين تسليم نمودى .
((انا لله و انا اليه راجعون )).
آن وديعت بازگردانده شد و آن امانت به صاحبش رسيد. و اندوه مرا پايانى نيست . همه شب خواب به چشمم نرود تا آنگاه كه خداوند براى من سرايى را كه تو در آن جاى گرفته اى ، اختيار كند. بزودى ، دخترت تو را خبر دهد كه چگونه امتت گرد آمدند و بر او ستم كردند. همه سرگذشت را از او بپرس و خبر حال ما از او بخواه .
اينها در زمانى بود كه از مرگ تو ديرى نگذشته بود و تو از يادها نرفته بودى . بدرود تو را و دخترت را. بدرود كسى كه وداع مى كند، نه بدرود كسى كه رنجيده و ملول است . اگر از اينجا بازمى گردم نه از روى ملالت است و اگر درنگ مى كنم نه به سبب آن است كه به وعده اى كه خدا به صابران داده است بدگمان شده ام .

لعنت خدا بر ظالمان

شخصی در چشم علی ع بزرگ می آمد چرا که در چشم آن شخص دنیا کوچک مینمود و امام در  موردشان چنین فرمودند

كان یعظمه فی عینی صغر الدنیا فی عینه.

او در نظرم بزرگ مینمود، چون دنیا در نظرش كوچك بود

و در  اوصاف متقین چنین فرمودند

عَظُمَ الْخالِقُ فِي اءَنْفُسِهِمْ فَصَغُرَ ما دُونَهُ فِي اءَعْيُنِهِمْ_۱

تنها آفريدگار در نظرشان بزرگ است و جز او هر چه هست در ديدگانشان خرد مى نمايد

۱-خطبه متقین

افسارت را به پشتت افكندم .
من خود را از چنگالهايت رها كردم و از دامهايت بيرون افكندم و
 از آن پرتگاهها كه بر سر راه من كنده اى اجتناب كرده ام .

آن گردن فرازانى كه با دليريهايت فريفتى ، اكنون كجايند؟
آن مردمى ، كه به زرق و برقهايت مفتون ساختى ، چه شدند؟ آرى همه در گور خفته اند.

به خدا سوگند، اگر تو موجودى مجسم بودى و پيكرى محسوس ،
به خاطر آن گروه از بندگان خدا كه به سراب آرزوها فريفته اى و آنها را در گودالهايى كه بر سر راهشان تعبيه كرده اى ، سرنگون ساخته اى
و پادشاهانى كه به ورطه نابودى سپرده اى و به آبشخور بلا - آنجا كه هيچكس را از آن بازگشتنى نيست - كشيده اى ،
حد خد را بر تو جارى مى ساختم

فسوسا كه
هر كس بر لغزشگاه تو پاى نهاد، سرنگون شد و
هركس كشتى بر گرداب تو راند، غرقه گشت و
هر كه از چنبر تو سر بيرون كشيد، پيروز شد.
آنكه از تو در امان مانده ، باكى از آن ندارد كه روزگار بر او تنگ گيرد، زيرا دنيا در نظر او روزى است بر آستان غروب .

از نزد من دور شو،
در برابر تو سر فرود نمى آورم كه بر من سرورى جويى و
زمام كارم را به دست تو نسپارم كه هر جا كه خواهى مرا بكشى .

به خدا سوگند - تا مشيت خداوند چه باشد -
كه نفس خويش را چنان پرورش دهم كه چون قرص نانى يابد شادمان شود و به جاى هر نانخورش به نمك قناعت ورزد.

و چشمانم را چنان به گريه وادارم كه سرچشمه اشكش بخشكد و سرشكش به پايان رسد.
آيا شتر، شكم را به چرا انباشته است . و اينك به قرارگاه خود مى رود؟
 يا آن گوسفند از علف اشباع گشته و اينك به آغل خود روى مى نهد؟

آيا على نيز سير شده و اينك از تلاش باز ايستاده است ؟ اگر على پس از ساليان دراز به آن گوسفند يا شتر رها شده در علفزار، شباهت يافته باشد، چشمش روشن باد.

خوشا به حال كسى كه وظيفه خود را نسبت به پروردگارش گزارده باشد و در بلاى خويش صابر باشد و شب هنگام خواب را بر چشم خود حرام كند، يا چون خواب بر او غلبه كند، زمين را نهالى و دستهاى خود را بالش سازد. در ميان مردمى كه از وحشت قيامت شب را زنده داشته اند و از جامه خواب دورى گزيده اند و لبهايشان به ذكر پروردگارشان مى جنبد و گناهانشان در اثر آمرزش خواستن فراوانشان ناچيز گشته است . ((اينان حزب خداوندند و حزب خداوند رستگارند.))

قسمتی از نامه امیر بیان
 توصیه می کنم از ابتدا این نامه را بخوانید

نامه 45 نهج البلاغه

پس باقى مانده عمر را دريابيد و نفسهاى خود را در اين روزهاى بازپسين به شكيبايى واداريد. زيرا زمان ، زمان اندكى است ، در برابر روزهايى كه در غفلت گذرانيده ايد و از موعظه اعراض كرده ايد.

به نفسهاى خود رخصت مدهيد،

                            كه اين رخصتها، شما را به راههاى ستم پيشگان مى برند

و با نفسهاى خود نرمش به خرج مدهيد،

                            كه اين نرمشها شما را به معصيت مى كشانند.

نهج البلاغه ، قسمتی از  خطبه86

« فليعمل العامل منكم في أيّام مهله ، قبل إرهاق أجله، »

پس بايد كه عمل كند هر عمل كننده از شما در ايّام مهلت عمر ، پيش از تعجيل اجل او .

« و في فراغه قبل أوان شغله ، »

و در حين فراغت او پيش از اوقات شغل او به اهوال آخرت .

« و في متنفّسه قبل أن يؤخذ بكظمه ، »

و در حال نفس زدن او پيش از آنكه قبض كرده شود مجراى نفس ، يعنى پيش از حلول موت .

« و ليمهّد لنفسه و قدمه ، »

و بايد كه نيك واگستراند مقامى از براى نفس و بدن خود

وَ لْيَتَزَوَّدْ مِنْ دَارِ ظَعْنِهِ لِدَارِ إِقَامَتِهِ.

و توشه اى برگيرد از آنجا، كه سراى كوچيدن اوست براى سرايى ، كه جايگاه اقامت اوست .

متن کامل خطبه
نهج البلاغه ، خطبه86

من از وعده خدا و حجت او سخن مى گويم .

خداى تعالى فرمايد: ((آنان كه گفتند: پروردگار ما الله است و پايدارى ورزيدند، فرشتگان بر آنها فرود مى آيند كه مترسيد و غمگين مباشيد، شما را به بهشتى كه به شما وعده داده شده است بشارت است .))

امام علی ع خطبه ۱۷۵ نهج البلاغه

برگرفته از سایت شهید آوینی

اَیُّها النّاسُ إنّما الدُّنْیٰا دَارُ مَجازٍ وَ الآخِرَةُ دارُ قَرارٍ، فَخُذوُا مِنْ مَمَرِّکُمْ لِمَقَرِّکُمْ.

مردم! همانا دنیا خانه ای است رهگذار و آخرت سرایی است پایدار  پس از گذرگاه خود توشه برگیرید برای جایی که در آن پایدارید.

                                                                                               خطبه ۲۰۳برگرفته از سایت علوم حدیث

بنام خدا

بنام پروردگار جهانیان

بنام پروردگار علی

روح بزرگ علی در سخنان استوار  محکم و متینش جاری می شود  

وتا ابد می ماند

و هر روز به گونه ای بروز می کند

و امروز امیر بیان علی سخن می گوید

 انْتَفِعُوا بِبَيانِ اللَّهِ، وَاتَّعِظُوا بِمَواعِظِ اللَّهِ، وَاقْبَلُوا نَصِيحَةَ اللَّهِ،

 از سخن خداى سود بريد

             و از مواعظش پند گيريد.

                 اندرز خدا را بپذيريد.

خداوند با دلايل واضح خود، براى شما جاى عذرى باقى نگذاشته و حجت را بر شما تمام كرده است و برايتان بيان فرموده كه چه كارهايى را خوش دارد و چه كارهايى را ناخوش ، تا ازآنچه خوش دارد، پيروى كنيد و از آنچه ناخوش دارد، اعراض نماييد.
رسول الله (صلى الله عليه و آله ) مى فرمود كه

         (( بهشت در سختيها احاطه شده و آتش در خواهشهاى نفسانى .))

بدانيد كه

 اطاعت خداوند با سختى و درشتى همراه است

                                                  و معصيت او با لذت و خوشى .

 پس ، خداوند رحمت كناد كسى را كه

از خواهشهاى نفس و لذتهاى خود دل بر كند و هواى نفس را سركوب نمايد.

                                                                                                                                                منبع خطبه سایت شهید آوینی

نامه‏اى از حضرت علی ( ع ) به سلمان فارسى ، رحمه الله ، پيش از ايام خلافت .

اما بعد ، اين دنيا همانند مار است كه چون دست بر او كشند ، نرم آيد ، ولى زهرش كشنده است .

از هر چه در اين دنيا شادمانت مى ‏دارد ، رخ برتاب . زيرا اندكى از آن با تو همراه ماند .

اندوه دنيا از دل به در كن ، زيرا به جدايى دنيا از خود يقين دارى .

هر چه انس تو به دنيا افزون شود بايد كه بيشتر از آن حذر كنى . زيرا دنيا دار ، هر گاه به شادمانيى دلبستگى يابد ، دنيا او را از آن شادمانى به بلايى مى ‏كشاند . و هر گاه انس گرفتنش موجب آرميدن گردد او را از آن حال به ترس و هراس مى ‏افكند . والسلام

بانوی خانه ام از خانه می رود

   همدردی  کنیم با سرورمان آقا علی ع

 همراه با یاد آنها که سربند یا زهرا  به پیشانی داشتند و ارادتشون رو به آن بانو اثبات کردند.

 همراه مولا علی (ع)شویم و از کلام خودشان بخوانیم :

  سخنى از آن حضرت (ع ) اين سخن از آن حضرت روايت شده كه هنگام به خاك سپردن سيده زنان، فاطمه (عليهما السلام ) بر سر قبر رسول اللّه (ص )، چنانكه گويى با او راز مى گويد،بيان داشته است : 

 سلام بر تو، اى پيامبر خدا.

 سلام من و دخترت كه اكنون در كنار تو فرود آمده و چه زود به تو پيوست .

 اى رسول خدا، بر مرگ دخت برگزيده تو، شكيبايى من اندك است و طاقت و توانم از دست رفته ولى مرا، كه اندوه عظيم فرقت تو را ديده ام و رنج مصيبت تو را چشيده ام ، جاى شكيبايى است . من خود تو را به دست خود در قبر خواباندم و هنگامى كه سر بر سينه من داشتى ، جان به جان آفرين تسليم نمودى .

((انا لله و انا اليه راجعون ))

آن ودیعت

بازگردانده شد و

 آن امانت به صاحبش رسيد. و اندوه مرا پايانى نيست . 

 همه شب خواب به چشمم نرود تا آنگاه كه خداوند براى من سرايى را كه تو در آن جاى گرفته اى ، اختيار كند. بزودى ، دخترت تو را خبر دهد كه چگونه امتت گرد آمدند و بر او ستم كردند. همه سرگذشت را از او بپرس و خبر حال ما از او بخواه .
اينها در زمانى بود كه از مرگ تو ديرى نگذشته بود و تو از يادها نرفته بودى .

 بدرود تو را و دخترت را.

 بدرود كسى كه وداع مى كند، نه بدرود كسى كه رنجيده و ملول است .

 اگر از اينجا بازمى گردم نه از روى ملالت است و

 اگر درنگ مى كنم نه به سبب آن است كه به وعده اى كه خدا به صابران داده است بدگمان شده ام .

برگرفته از نهج البلاغه سایت شهید آوینی

خطبه

                                میلاد سر خیل کاروان نور  رحمت للعالمین  خاتم النبین

                                                               و

                                                    امام جعفر صادق ع

                                                            مبارک

  فَإ نَّ الْغَايَةَ اءَمَامَكُمْ، وَ إ نَّ وَرَاءَكُمُ السَّاعَةَ تَحْدُوكُمْ، تَخَفَّفُوا تَلْحَقُوا، فَإ نَّما يُنْتَظَرُ بِاءَوَّلِكُمْ   آخِرُكُمْ.

آخرين منزل ، روياروى شماست و مرگ پشت سرتان . و با آواز خود شما را به پيش مى راند.

      سبكبار شويد تا برسيد.

            زيرا آنان كه از پيش ‍ رفته اند چشم به راه شما واپس ماندگان اند.

من مى گويم : اين كلام بعد از كلام خدا و كلام رسول اللّه (ص ) با كلام هركس كه سنجيده شود افزون آيد و بر او پيشى گيرد. عبارت : ((سبكبار شويد تا برسيد)) عبارتى است با كلمات اندك و معانى بسيار. كلام ژرف و سرشار از حكمت .

از سایت شهید آوینی نهج البلاغه

یکی از دوستان در کامنت حدیثی نقل کردند     تقدیم میکنم

پیامبر مکرم اسلام (ص) میفرمایند:

اذا رایتم الربیع فاکثروا ذکر النشور
چون در بهاران حیاتٍ دوباره طبیعت مرده را به نظاره نشستید بسیار در باره روز رستاخیز اندیشه کنید

           اغاز ولایت حضرت حجت را به محضر مادرشان فاطمه زهرا س و همگان تبریک می گویم

شاید لازم باشه یه مطلبی اضافه کنم .به نظرم خطبه ی حضرت بیش از طلب باران ظاهری است در زمین

بیاییم به نیت باران حیات بخش و زنده کننده ی دلها دعا را همراه با مولامون زمزمه کنیم . دعا کنیم بر زمین های خشکی زده ی دلهامون بارانی ببارد با اوصافی که  امیر المومنین فرمودند :

 سودمند، سيراب كننده ، روياننده گياهان ، كه بروياند هر چه را كه نابود شده ، و زنده گرداند، هر چه را كه مرده است .

       كه تشنگى را برطرف گرداند كه و ميوه ها را افزون سازد و زمينهاى پست را سيراب كند و بر دره ها سيلاب افكند و درختان را برگ روياند و نرخها را بشكند

زمین دلهامون خشک شده باران در انتظار است .بیایید با هم دعای طلب بارون رو بخونیم.

خدا کنه که بارون بباره

خطبه ای از حضرت علی ع در طلب باران:

  بدانيد،

 زمينى كه شما را بر پشت خود حمل مى كند و آسمانى كه بر سرتان سايه گسترده است ، فرمانبردار پروردگار شما هستند و اگر بركات خود را بر شما ارزانى مى دارند، بدان سبب نيست كه بر شما دل مى سوزانند يا مى خواهند به شما تقرب جويند يا از شما اميد خيرى دارند،

                        بلكه ،

 خداوند آن دو را فرمان داده كه به شما سود رسانند و آن دو هم اطاعت كرده اند. خداوند، زمين و آسمان را براى مصالح شما بر پاى داشته و آن دو نيز برپاى ايستاده اند.

 از تو مى خواهيم كه ما را، از درگاه خود، نوميد بازنگردانى و اندوهگين واپس نفرستى و ما را به گناهانمان مورد خطاب قرار ندهى و برابر اعمالمان كيفر ندهى .

بار خدايا، بر ما باران و بركت و روزى و رحمت خود بگستران .

بر ما بارانى ببار

 سودمند، سيراب كننده ، روياننده گياهان ، كه بروياند هر چه را كه نابود شده ، و زنده گرداند، هر چه را كه مرده است . بارانى بر ما ببار، كه تشنگى را برطرف گرداند كه و ميوه ها را افزون سازد و زمينهاى پست را سيراب كند و بر دره ها سيلاب افكند و درختان را برگ روياند و نرخها را بشكند

                                                                   كه تو به هر كارى كه بخواهى توانايی