هفته دفاع مقدس گرامی و یاد شهدا در دلها همیشه جاوید باد

خدایا روزیمان کن

                    دل کندن از سرای غرور را

                    و بازگشت به سرای ماندگاری را

                    و آمادگی برای مرگ قبل از فرا رسیدن فوت را

اللهم ارزقنی

 التجافی عن الدار الغرور

و الانابه الی دار الخلود

و الاستعداد للموت قبل حلول الفوت

يا

مَنْ هُوَ فى عَهْدِهِ وَفِىُّ

يا مَنْ هُوَ فى وَفاَّئِهِ قَوِىُّ

 يا مَنْ هُوَ فى قُوَّتِهِ عَلِىُّ

يا مَنْ هُوَ فى عُلُوِّهِ قَريبٌ

يا مَنْ هُوَ فى قُرْبِهِ لَطيفٌ

 يا مَنْ هُوَ فى لُطْفِهِ شَريفٌ

يا
مَنْ هُوَ فى شَرَفِهِ عَزيزٌ

يا مَنْ هُوَ فى عِزِّهِ عَظيمٌ

 يا مَنْ هُوَ فى عَظَمَتِهِ مَجيدٌ

يا مَنْ هُوَ فى مَجْدِهِ حَميدٌ

 اى كه

در پيمانش وفادار

و اى كه

در وفا كردن به پيمانش نيرومند است

 اى كه در نيرومنديش بلند مرتبه است

اى كه در

عين بلند مرتبه اى نزديك است

اى كه در عين نزديكى دقيق است

اى كه در عين دقت بزرگوار است

 اى كه

 در عين بزرگوارى با عزت است

اى كه در عين عزت با عظمت است

 اى كه در عين عظمتش برجسته است

اى كه در عين برجستگى ستوده است

دعای جوشن کبیر   برگرفته از سایت شهید آوینی

منزهى اى خدا برترى تو اى بخشنده پناه ده ما را از آتش اى پناه ده

منزهى اى مهربان برترى تو اى كريم پناه ده ما را از آتش اى پناه ده

منزهى اى پادشاه برترى تو اى مالك پناه ده ما را از آتش اى پناه ده

منزهى اى مبرا از هر عيب برترى تو اى سلامت بخش پناه ده ما را از آتش اى پناه ده

منزهى اى امان بخش برتر آمدى اى نگهبان پناه ده ما را از آتش اى پناه ده

منزهى اى نيرومند برتر آمدى اى با جبروت و عظمت پناه ده ما را از آتش اى پناه ده

منزهى اى داراى بزرگى و كبرياء برتر آمدى اى صاحب جلال و شوكت پناه ده ما را از آتش اى پناه ده...

منزهى تو اى نزديك برترى تو اى مراقب اعمال بندگان پناه ده ما را از آتش اى پناه ده...

سُبْحانَكَ يا حَنّانُ تَعالَيْتَ يا مَنّانُ اَجِرْنا مِنَ النّارِ يا مُجيرُ...

قسمتی از دعای مجیر

 برگرفته از سایت شهید  آوینی

خدايا تو فضلت و سيعتر و بردباريت بزرگتر از آنست كه مرا به كردارم بسنجى يا اينكه مرا به خطايم بلغزانى و چه هستم من

اى آقاى من و چه ارزشى دارم ؟ مرا به فضل خويش ببخش

اى آقاى من و بر من با عفو خود نيكى كن و با پرده پوشيت بپوشانم و درگذر از سرزنش كردنم به بزرگوارى ذاتت

....

....

خدايا به پيمان اسلام به درگاهت توسل جويم
و به حرمت قرآن بر تو اعتماد كنم و به دوستى و محبتى كه به پيامبر امّى قرشى هاشمى عربى تهامى مكى مدنى دارم اميد تقرب به تو را دارم

       پس

تو انس ايمانى مرا مبدّل به وحشت مكن

...

                              ...بنده به نزد چه كسى رود جز به درگاه مولايش

و مخلوق به كه پناهنده شود جز به خالقش ...

    ...بخشی از دعای ابوحمزه ثمالی

مناجات شعبانيه

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

وَاسْمَعْ دُعائى اِذا دَعَوْتُكَ

وَاْسمَعْ نِدائى اِذا نادَيْتُكَ

وَاَقْبِلْ عَلىَّ اِذا ناجَيْتُكَ

فَقَدْ هَرَبْتُ اِلَيْكَ

وَوَقَفْتُ بَيْنَ يَدَيكَ مُسْتَكيناً لَكَ مُتَضرِّعاً اِلَيْكَ راجِياً لِما لَدَيْكَ ثَوابى

خدايا درود فرست بر محمد و آل محمد و

بشنو دعايم را هنگامى كه تو را خوانم و

بشنو صدايم را هر گاه تو را صدا زنم و رو

به من كن هرگاه با تو راز گويم

زيرا من به سوى تو گريختم

و پيش رويت ايستادم در حال بيچارگى و فروتنى به درگاهت و اميدوارم ثوابم را كه در پيش تو است

وَتَعْلَمُ ما فى نَفْسى

وَتَخْبُرُ حاجَتى

وَتَعْرِفُ ضَميرى

وَلا يَخْفى عَلَيْكَ اَمْرُ مُنْقَلَبى وَمَثْواىَ وَما اُريدُ اَنْ اُبْدِئَ بِهِ مِنْ مَنْطِقى واَتَفَوَّهُ بِهِ مِنْ طَلِبَتى وَاَرْجُوهُ لِعاقِبَتى

 و تو آنچه را من در دل دارم مى دانى و حاجتم را آگاهى و از نهادم باخبرى و سرانجام كار و سرمنزل من بر تو روشن است و نيز آنچه را مى خواهم از گفتارم بدان لب گشايم و آن طلبىرا كه مى خواهم به زبان آرم و اميد آن را براى سرانجام كارم دارم ،

وَقَدْ جَرَتْ مَقاديرُكَ عَلَىَّ

يا
سَيِّدى
فيما يَكُونُ مِنّى اِلى آخِرِ عُمْرى مِنْ سَريرَتى وَعَلانِيَتى وَبِيَدِكَ لا
بِيَدِ غَيْرِكَ زِيادَتى وَنَقْصى وَنَفْعى وَضَرّى

اِلهى اِنْ حَرَمْتَنى فَمَنْ ذَاالَّذى يَرْزُقُنى وَاِنْ خَذَلْتَنى فَمَنْ ذَاالَّذى يَنْصُرُنى

اِلهى اَعُوذُ بِكَ مِنَ غَضَبِكَ وَحُلُولِ سَخَطِكَ

اِلهى اِنْ كُنْتُ غَيْرَ مُسْتَاْهِلٍ لِرَحْمَتِكَ فَاَنْتَ اَهْلٌ اَنْ تَجُودَ عَلىَّ بِفَضْلِ سِعَتِكَ

اِلهى كَاَنّى بِنَفْسى واقِفَةٌ بَيْنَ يَدَيْكَ وَقَدْ اَظَلَّها حُسْنُ تَوَكُّلى عَلَيْكَ

فَقُلْتَ ما
اَنْتَ اَهْلُهُ وَتَغَمَّدْتَنى بِعَفْوِكَ

اِلهى اِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ اَوْلى مِنْكَ بِذلِكَ وَاِنْ كانَ قَدْ دَنا اَجَلى وَلَمْ يُدْنِنى مِنْكَ عَمَلى فَقَدْ جَعَلْتُ الاِقْرارَ بِالذَّنْبِ اِلَيْكَ وَسيلَتى

اِلهى قَدْ جُرْتُ عَلى نَفْسى فِى النَّظَرِ لَها فَلَهَا الْوَيْلُ اِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَها

اِلهى لَمْ يَزَلْ بِرُّكَ عَلَىَّ اَيّامَ حَيوتى فَلا تَقْطَعْ بِرَّكَ عَنّى فى مَماتى

اِلهى كَيْفَ آيَسُ مِنْ حُسْنِ نَظَرِكَ لى بَعْدَ مَماتى

وَاَنْتَ لَمْ تُوَلِّنى اِلاّ الْجَميلَ فى حَيوتى

اى آقاى من مقدّرات تو بر من جارى گشته در آنچه از من تا آخر عمر سر زند چه از كارهاى پنهانم و چه آشكارم و بدست تو است نه به دست ديگرى كم و زياد شدن و سود و زيان من خدايا اگر توام محروم كنى پس كيست كه روزيم دهد و اگر تو خوارم كنى پس كيست كه ياريم دهد خدايا پناه برم به تو از خشمت و فرو ريختن عذابت خدايا اگر من شايستگى رحمت تو را ندارم ولى تو شايسته آنى كه از زياده بخششت به من احسان كنى

خدايا خود را چنان

مى نگرم كه گويا در برابرت ايستاده و آن توكل نيكويى كه بر تو دارم بر سر من سايه افكنده و تو نيز آنچه را

شايسته آنى درباره من فرموده و مرا در سراپرده عفو خويش پوشانده اى خدايا اگر بگذرى پس كيست

كه از تو بدين كار سزاوارتر باشد و اگر مرگم نزديك شده و عملم مرا به تو نزديك نكرده من به ناچار قرار مى دهم

اقرار به گناه را وسيله خويش به درگاهت خدايا من بر خويشتن ستم كردم در

آن توجهى كه بدان كردم پس واى بر او اگر نيامرزيش خدايا پيوسته در دوران زندگى نيكى تو
بر من مى رسد پس نيكيت را در هنگام مرگ نيز از من مگير خدايا من چگونه ماءيوس شوم از اينكه پس از مرگ مورد حسن نظر تو واقع گردم در صورتى كه در دوران زندگيم جز به نيكى سرپرستيم نكردی

.....

ادامه مناجات

و اين از مناجاتهاى جَليلُ الْقَدْر اَئمه عَليهمُ السلام است و بر مضامين عاليه مشتمل است و در هر وقت كه حضور قلبى باشد خواندن آن مناسب است

 برگرفته از سایت شهید آوینی

اللهم صل علی محمد و آل محمد

قسمتی از کلام زیبای امام سجاد ع در مناجاتی که به مناجات ۱۵ گانه معروف شده را برای تبرک می آورم

اللهم صل علی محمد و آل محمد 

 نقبی به سرای اجابت

 استماع المناجاة الخمسة عشر

                   (مناجات الزاهدین)                  

در خانه ای جایمان داده ای که نگاهمان به هر سو که می دود دام بلایی در پیش خویش کنده می بیند.

در بیابانی فرویمان فرستاده ای که قاصدک چشم از همه جا پیغام سراب می آورد.

و خارهای خیانت، پای خسته را در خویش می فشرد.

خدایا!

گذرمان را از باریکه راههایی انداخته ای که دشنه های فریب از فراسوی خانه ها به انتظارمان نشسته است.

خدایا!

تیرهای آرزو بر تخته سنگهای ناکامی می شکند و جویهای باریک امید بر زمین تفدیده می خشکد.

خدایا!

این عجوزه هزار داماد، آهنگ شکستن عزم مردان کرده است و عمر را به کابین می طلبد.

خدایا!

این دنیای هرزه هر لحظه دامی  تازه می گسترد و خود را برای کسی می آراید.

راههای به سوی تو را یا سدّ سکوی مقام می نهد یا گودال زندگی می کند یا دام ثروت می گسترد یا به خویشمان مشغول می دارد و یا …

می دانی که بی پرواز از این موانع نمی توان گذشت.

خدایا!

 قدرت پرواز را از تو می طلبیم.

چه گذرگاه سختی است این دنیا و چه تنگه صعبی! این چه طعام آلوده ایست که مرگ خورنده را تدارک می بیند!

این چه آب متعفنی است که جگر تشنگان را می سوزاند! خدایا!

این چه معشوقی است که شب را در آرزوی هلاکت عاشقان صبح می کند!

خدایا!

سلامتمان،  در گذر از این تنگنا به دست قدرت توست.

بر فراز این پرتگاه مهلک دست امید مان به ریسمان عطف تو آویخته است.

ریشه های این علاقه را در خاک وجود ما بخشکان، و تارهای این وابستگی را در زوایای قلب ما بسوزان.

خدایا!

عشق به این لجنزار متعفن جامه مخالفت تو را بر ما پوشانده است! تو این جامه را بر تن ما بدر.

خدایا!

حکومت کشور جان با توست! به غیر وامگذار.

خدایا! باغبانی این باغ را به کس مسپار که اگر جز شیره مهر تو در آوندهای این باغ بدود برگها به پژمردگی خواهد نشست و اگر جز باران محبت تو بر این باغ ببارد پرچمهای باغ فرو خواهد افتاد و اگر جز نسیم لطف تو به این بوستان بوزد غنچه ها خواهند مرد.

سنگهای گناهان ما را از دهان چشمه های موهبت خویش کنار بزن و دلهای ما را سیراب زلال مهر خویش گردان.

معبودم!

در کرت قلبهای ما به جای هرزه گیاهان هوس نهال محبت خویش را بنشان.

خدایا!

آفت علاقه به دنیا بر گندمزار ایمان ما زده است، دریابمان!

آنچنانکه عابدان و صالحان و برگزیدگانت را دریافتی، آنچنانکه بندگان ناب و خالصانت را و آنچنانکه عاشقان و معشوقان خویش را.

با دستهای گرم محبت ای پذیراترین آغوش باز ماندگان!

ای رئوف ترین مهربانان و کریم ترین مهرورزان!

در یافتی از مناجات خمس عشره

----------------------------------------------------

شجاعی، سید مهدی، دست دعا، چشم امید، ص138-135

عمه سادات سلام علیک

 ـ

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ

بِاسْمِكَ بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ

يا ذَاالْجَلالِ وَالاْكرامِ يا حَىُّ يا قَيّوُمُ يا حَىُّ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ

خدايا از تو مى خواهم

به نامت بسم الله الرحمن الرحيم

اى صاحب جلال و بزرگوارى اى زنده پاينده اى زنده اى كه معبودى جز تو نيست

ياهُوَ يامَنْ لايَعْلَمُ ما هُوَ وَ لاكَيْفَ هُوَ وَ لا اَيْنَ هُوَ وَ لا حَيْثُ هُوَ اِلاّ هُوَ يا ذَاالْمُلْكِ وَالْمَلَكوُتِ يا ذَاالْعِزَّةِ وَالْجَبَروُتِ يا مَلِكُ ياقُدُّوسُ يا سَلامُ يا مُؤْمِنُ يا مُهَيْمِنُ يا عَزيزُ يا جَبّارُ يا مُتَكَبِّرُ يا خالِقُ يابارِئُ يا مُصَوِّرُ يا مُفيدُ يا مُدَبِّرُ يا شَديدُ يا مُبْدِئُ يا مُعيدُ يا مُبيدُ

 اى كسى كه جز او كسى نداند كه چيست او و چگونه است او و در كجاست او و در كدام سو است اى داراى ملك و ملكوت اى داراى عزت و جبروت (قهر و قدرت ) اى پادشاه جهان اى منزه از هر عيب اى سالم از هر نقص اى ايمنى بخش اى نگهبان اى عزيز اى داراى قهر اى با عظمت اى آفريننده اى پديد آورنده اى صورت بخش اى سود دهنده اى تدبير كننده اى محكم كار اى سبب آغاز خلقت و اى سبب پايان آن اى نابود كننده

يا وَدُودُ يا مَحْمُودُ يا مَعْبوُدُ يا بَعيدُ يا قَريبُ يا مُجيبُ يا رَقيبُ ياحَسيبُ يا بَديعُ يا رَفيعُ يا مَنيعُ يا سَميعُ يا عَليمُ يا حَليمُ يا كَريمُ يا حَكيمُ يا قَديمُ يا عَلِىُّ يا عَظيمُ يا حَنّانُ يا مَنّانُ يا دَيّانُ يامُسْتَعانُ يا جَليلُ يا جَميلُ يا وَكيلُ يا كَفيلُ يا مُقيلُ يا مُنيلُ يا نَبيلُ يا دَليلُ يا هادى يا بادى يا اَوَّلُ يا اخِرُ يا ظاهِرُ يا باطِنُ يا قآئِمُ يا دآئِمُ يا عالِمُ يا حاكِمُ يا قاضى يا عادِلُ يا فاصِلُ يا واصِلُ يا طاهِرُ

اى محبت شعار اى پسنديده اى معبود خلق اى دور و اى نزديك اى پاسخ دهنده اى نگهبان اى حساب دارنده اى نوين آفرين اى رفيع مقام اى بلند مرتبه اى شنوا اى دانا اى بردبار اى كريم اى فرازنه اى قديم اى والا اى بزرگ اى مهرپيشه و اى نعمت بخش اى پاداش ده اى يارى جسته شده اى پُر جلالت اى زيبا اى وكيل اى كفيل اى درگذرنده اى نعمت رساننده اى ماهر اى راهنما اى رهبر اى آغاز كننده اى اول اى آخر اى ظاهر اى باطن اى استوار اى ابدى اى دانا اى حكم فرما اى داور اى دادگر اى جدا كننده اى پيوند كننده اى پاك

يا مُطَهِّرُ يا قادِرُ يا مُقْتَدِرُ يا كَبيرُ يا مُتَكَبِّرُ يا واحِدُ يا اَحَدُ يا صَمَدُ يا مَنْ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوا اَحَدٌ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ صاحِبَةٌ وَ لا كانَ مَعَهُ وَزيرٌ وَلااتَّخَذَ مَعَهُ مُشيرا وَلاَ احْتاجَ اِلى ظَهيرٍ وَ لا كانَ مَعَهُ مِنْ اِلهٍ غَيْرُهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ فَتَعالَيْتَ عَمّا يَقُولُ الظّالِمُونَ عُلُوّا كَبيرا

اى پاكيزه اى توانا اى با اقتدار اى بزرگ اى با عظمت اى يگانه اى تك اى بى نياز اى كسى كه نزايد و زائيده نشده و نيست برايش همتايى هيچكس و نيست برايش همسر و رفيقى و نباشد با او وزيرى و نگرفته براى خود مشاورى و نه نيازمند به كمك كارى است و نه معبودى جز او است شايسته ستايشى جز تو نيست پس تو برترى از آنچه ستمكاران گويندبسيار برتر،

 يا عَلِىُّ يا شامِخُ يا باذِخُ يا فَتّاحُ يا نَفّاحُ يا مُرْتاحُ يامُفَرِّجُ يا ناصِرُ يا مُنْتَصِرُ يا مُدْرِكُ يا مُهْلِكُ يا مُنْتَقِمُ يا باعِثُ يا وارِثُ يا طالِبُ يا غالِبُ يا مَنْ لا يَفُوتُهُ هارِبٌ

يا تَوّابُ يا اَوّابُ

 اى والا اى بلند رتبه اى والا مقام اى گشاينده اى عطا بخشنده اى فرح بخش ای گشايش دهنده اى ياور اى مددكار اى دريابنده اى هلاك كننده اى انتقام گيرنده اى برانگيزنده اى ارث برنده اى جوينده اى پيروزمند اى كسى كه از دستش نرود گريز پايى

اى توبه پذير اى رجوع پذير

يا وَهّابُ يا مُسَبِّبَ الاْسْبابِ يا مُفَتِّحَ الاْبْوابِ يا مَنْ حَيْثُ ما دُعِىَ اَجابَ يا طَهُورُ يا شَكُورُ يا عَفُوُّ يا غَفُورُ يا نُورَ النُّورِ يا مُدَبِّرَالاْموُرِ يا لَطيفُ يا خَبيرُ يا مُجيرُ يا مُنيرُ يا بَصيرُ يا ظَهيرُ يا كَبيرُ يا وِتْرُ يا فَرْدُ يا اَبَدُ يا سَنَدُ يا صَمَدُ يا كافى يا شافى يا وافى يامُعافى يا مُحْسِنُ يا مُجْمِلُ يا مُنْعِمُ يا مُفْضِلُ يا مُتَكَرِّمُ يا مُتَفَرِّدُ يا مَنْ عَلا فَقَهَرَ يا مَنْ مَلَكَ فَقَدَرَ يا مَنْ بَطَنَ فَخَبَرَ

اى بخشنده اى سبب ساز هر سبب اى گشاينده درهاى بسته اى كسى كه هر زمان بخوانندش اجابت كند اى پاكى بخش اى پاداش ده شاكران اى درگذرنده اى آمرزنده اى نور روشنيها اى تدبير كننده امور اى نعمت بخش اى بينا اى پناه ده اى روشنى ده اى بينا اى پشتيبان اى بزرگ اى يگانه اى بى همتا اى جاويدان اى تكيه گاه اى بى نياز اى كفايت كننده اى شفا دهنده اى وفا دار اى صحت بخش اى نيكوكار اى زيب بخش اى نعمت ده اى فزون بخش اى بزرگوار اى يگانه شناخته شده ، اى كه از برترى بر همه قاهر است اى كه فرمانروا است و نيرومند اى كه در درونى و از درون آگاه

يا مَنْ عُبِدَ فَشَكَرَ يا مَنْ عُصِىَ فَغَفَرَ يا مَنْ لا تَحْويهِ الْفِكَرُ وَ لا يُدْرِكُهُ بَصَرٌ وَ لايَخْفى عَلَيْهِ اَثَرٌ يا رازِقَ الْبَشَرِ يا مُقَدِّرَ كُلِّ قَدَرٍ يا عالِىَ الْمَكانِ ياشَديدَ الاْرْكانِ يا مُبَدِّلَ الزَّمانِ يا قابِلَ الْقُرْبانِ يا ذَاالْمَنِّ وَالاِْحْسانِ يا ذَاالْعِزَّةِ وَالسُّلْطانِ يا رَحيمُ يا رَحمنُ

اى که بپرستندش و او پاداش دهد اى كه نافرمانيش كنند و بيامرزد اى كه در فكرها نگنجد و ديده اى او را درنيابد و هيچ كارى بر او پنهان نماند اى روزى ده بشر اى اندازه گير هر اندازه اى والا مكان اى سخت قدرت اى جابجا كننده زمان اى قبول كننده قربانى اى دارنده نعمت و احسان اى صاحب عزت و سلطنت اى بخشاينده اى مهربان

يا مَنْ هُوَ كُلَّ يَوْمٍ فى شَاْنٍ يا مَنْ لا يَشْغَلُهُ شَاْنٌ عَنْ شَاْنٍ يا عَظيمَ الشَّاْنِ يا مَنْ هُوَ بِكُلِّ مَكانٍ يا سامِعَ الاْصْواتِ يا مُجيبَ الدَّعَواتِ يا مُنْجِحَ الطَّلِباتِ يا قاضِىَ الْحاجاتِ يا مُنْزِلَ الْبَرَكاتِ يا راحِمَ الْعَبَراتِ يا مُقيلَ الْعَثَراتِ يا كاشِفَ الْكُرُباتِ يا وَلِىَّ الْحَسَناتِ يا رافِعَ الدَّرَجاتِ يا مُؤْتِىَ السُّؤُلاتِ يا مُحْيِىَ الاْمْواتِ يا جامِعَ الشَّتاتِ يا مُطَّلِعا عَلَى النِّيّاتِ يا رادَّ ما قَدْ فاتَ يا مَنْ لا تَشْتَبِهُ عَلَيْهِ الاْصْواتُ يا مَنْ لا تُضْجِرُهُ الْمَسْئَلاتُ وَ لا تَغْشاهُ الظُّلُماتُ يا نُورَ الاْرْضِ والسَّمواتِ يا سابِغَ النِّعَمِ يا دافِعَ النِّقَمِ يا بارِئَ النَّسَمِ يا جامِعَ الاُْمَمِ يا شافِىَ السَّقَمِ يا خالِقَ النُّورِ وَالظُّلَمِ يا ذَاالْجُودِ وَالْكَرَمِ يا مَنْ لا يَطَاءُ عَرْشَهُ قَدَمٌ يا اَجْوَدَ الاْجْوَدينَ يا اَكْرَمَ الاْكْرَمينَ يا اَسْمَعَ السّامِعينَ يا اَبْصَرَ النّاظِرينَ يا جارَ الْمُسْتَجيرينَ يا اَمانَ الْخائِفينَ

اى كه هر روز
در كارى است اى كه كارى از كار ديگر سرگرمش نكند اى بزرگ مقام اى كه در هرجا هستى اى شنواى هر صدا اى اجابت كننده دعاها اى برآرنده خواسته ها اى روا كننده حاجتها اى فرو فرستنده بركات اى رحم كننده بر اشكها (و گريه ها) اى ناديده گير لغزشها اى برطرف كننده ناراحتيها اى بدست دارنده نيكيها اى بالا برنده مقامها اى دهنده خواسته ها اى زنده كننده مرده ها اى گردآورنده پراكنده ها اى آگاه بر نيّتهاى دل اى برگرداننده آنچه از دست رفته ، اى كه صداها بر او مشتبه نشود اى كه (زيادى ) خواهشها او را به ستوه و خستگى در نياورد و تاريكيها او را فرا نگيرد اى روشنى زمين و آسمانها اى سرشار دهنده نعمتها اى جلوگير رنج و ملالها اى آفريننده انسان اى گردآورنده ملتها اى بهبودى ده بيماريها اى خالق روشنى و تاريكيها اى صاحب جود و كرم اى كه گامى به عرشش نرسد اى بخشنده ترين بخشندگان اى كريم ترين كريمان اى شنواترين شنوايان اى بيناترين بينايان اى پناه پناه جويان اى ايمنى بخش ترسناكان

يا ظَهْرَ اللاّجينَ يا وَلِىَّ الْمُؤْمِنينَ يا غِياثَ الْمُسْتَغيثينَ يا غايَةَ الطّالِبينَ يا صاحِبَ كُلِّ غَريبٍ يا مُونِسَ كُلِّ وَحيدٍ يا مَلْجَاَ كُلِّ طَريدٍ يا مَاْوى كُلِّ شَريدٍ يا حافِظَ كُلِّ ضآلَّةٍ يا راحِمَ الشَّيْخِ الْكَبيرِ يا رازِقَ الّطِفْلِ الصَّغيرِ يا جابِرَ الْعَظْمِ الْكَسيرِ يا فاكَّ كُلِّ اَسيرٍ يامُغْنِىَ الْبآئِسِ الْفَقيرِ يا عِصْمَةَ الْخائِفِ الْمُسْتَجيرِ يا مَنْ لَهُ التَّدْبيرُ وَالتَّقْديرُ يا مَنِ الْعَسيرُ عَلَيْهِ سَهْلٌ يَسيرٌ يا مَنْ لا يَحْتاجُ اِلىتَفْسيرٍ يا مَنْ هُوَ عَلى كُلِّشَىْءٍ قَديرٌ يا مَنْ هُوَ بِكُلِّ شَىْءٍ خَبيرٌ

اى پشت و پناه پناهندگان اى ياور مؤ منان اى فريادرس فريادطلبان اى منتها مقصود خواهندگان اى رفيق هر غريب و مونس هر تنها اى پناه هرآواره اى جاى ده هر گريخته اى نگهدار هر گمشده اى رحم كننده پير كهن سال اى روزى ده كودك خردسال اى پيوند دهنده استخوان شكسته اى رها كننده هر گرفتار دربند اى بى نياز كن هر بينواى مستمند اى پناه ترسناكِ پناه جو اى كه چاره انديشى و اندازه گيرى كارها بدست او است اى كه هر مشكلى براى او سهل و آسان است اى كه بى نيازى ازشرح و تفسير اى كه بر هر چيز توانايى اى كه بهر چيز خبير و آگاهى اى

يامَنْ هُوَ بِكُلِّ شَىْءٍ بَصيرٌ يا مُرْسِلَ الرِّياحِ يا فالِقَ الاْصْباحِ يا باعِثَ الاْرْواحِ يا ذَاالْجُودِ وَالسَّماحِ يا مَنْ بِيَدِهِ كُلُّ مِفْتاحٍ يا سامِعَ كُلِّ صَوْتٍ يا سابِقَ كُلِّ فَوْتٍ يا مُحْيِىَ كُلِّ نَفْسٍ بَعْدَ المَوْتِ يا عُدَّتى فى شِدَّتى يا حافِظى فى غُرْبَتى يا مُونِسى فى وَحْدَتى يا وَلِيى فى نِعْمَتى يا كَهْفى حينَ تُعْيينِى الْمَذاهِبُ وَ تُسَلِّمُنىِ الاْقارِبُ وَ يَخْذُلُنى كُلُّ صاحِبٍ

يا عِمادَ مَنْ لا عِمادَ لَهُ يا سَنَدَ مَنْ لا سَنَدَ لَهُ

كه به هر چيز بينايى اى فرستنده بادها اى شكافنده روشنى صبح اى برانگيزنده جانها اى صاحب جود و سخا اى كه بدست قدرت او است هر كليد اى شنونده هر صدا اى جلوتر از هر گذشته اى زنده كننده هر شخصى پس از مرگ اى ذخيره من در روز سختى و دشوارى اى نگهدارم در روز غربت و بى كسى اى همدمم در تنهايى اى ولى نعمتم اى پناهگاه من در آن هنگام كه راهها مرا مانده و خسته كنند و نزديكان
مرا واگذارند و هر رفيق و دوستى دست از ياريم بكشند اى تكيه گاه هركس كه تكيه گاهى ندارد اى پشتوان آن كس كه پشتوانه ندارد

يا ذُخْرَ مَنْ لا ذُخْرَ لَهُ يا حِرْزَ مَنْ لا حِرْزَ لَهُ يا كَهْفَ مَنْ لا كَهْفَ لَهُ يا كَنْزَ مَنْ لا كَنْزَ لَهُ يا رُكْنَ مَنْ لا رُكْنَ لَهُ يا غِياثَ مَنْ لا غِياثَ لَهُ يا جارَ مَنْ لا جارَ لَهُ يا جارِىَ اللَّصيقَ يا رُكْنِىَ الْوَثيقَ يا اِلهى بِالتَّحْقيقِ يا رَبَّ الْبَيْتِ الْعَتيقِ يا شَفيقُ يا رَفيقُ 

اى ذخيره تهيدستان اى نگهدار كسى كه نگهدارى ندارد اى پناهگاه آن كس كه پناهگاهى ندارد اى گنج بى گنجان اى پايه محكم آن كس كه پايه محكمى ندارد اى فريادرس كسى كه فريادرس ندارد اى همسايه بى همسايگان اى همسايه به من پيوسته اى ركن استوار من اى معبودمسلَّم من اى پروردگار خانه كعبه اى مهربان اى رفيق

فُكَّنى مِنْ حَلَقِ الْمَضيقِ وَاصْرِفْ عَنّى كُلَّ هَمٍّ وَ غَمٍّ وَ ضيقٍ وَاكْفِنى شَرَّ ما لا اُطيقُ وَاَعِنّى عَلى ما اُطيقُ

آزادم كن از حلقه هاى تنگ (روزگار) و بگردان از من هر غم و اندوه و فشارى را و كفايت كن مرا از هر چه طاقتش را ندارم و ياريم كن بر آنچه طاقتش را دارم

يا رآدَّ يُوسُفَ عَلى يَعْقُوبَ يا كاشِفَ ضُرِّ اَيُّوبَ يا غافِرَ ذَنْبِ داوُدَ يا رافِعَ عيسَى بْنِ مَرْيَمَ وَ مُنْجِيَهُ مِنْ اَيْدِى الْيَهوُدِ يا مُجيبَ نِدآءِ يُونُسَ فِى الظُّلُماتِ يا مُصْطَفِىَ مُوسى بِالْكَلِماتِ يا مَنْ غَفَرَ لِآدَمَ خَطيَّئَتَهُ وَرَفَعَ اِدْريسَ مَكاناعَلِيّا بِرَحْمَتِهِ

اى كه يوسف را به يعقوب برگرداندى اى كه ايوب را از گرفتارى نجات بخشيدى اى آمرزنده خطاى داود اى بالا برنده عيسى بن مريم و نجات دهنده او ازدست يهود اى پاسخ دهنده آواز يونس در تاريكيهاى دريا اى برگزيننده موسى (بوسيله سخن گفتن ) بدان كلمات اى كه بخشيدى بر آدم خطايش را و ادريس را از رحمت خويش به جايى بلند بردى

 يا مَنْ نَجّى نُوحاً مِنَ الْغَرَقِ يا مَنْ اَهْلَكَ عاداً الاْوُلى وَ ثَمُودَ فَما اَبْقى وَ قَوْمَ نوُحٍ مِنْ قَبْلُ اِنَّهُمْ كانُوا هُمْ اَظْلَمَ وَ اَطْغىوَ الْمُؤْتَفِكَةَ اَهْوى يا مَنْ دَمَّرَ عَلى قَوْمِ لوُطٍ وَ دَمْدَمَ عَلى قَوْمِ شُعَيْبٍ يا مَنِ اتَّخَذَ اِبْراهيمَ خَليلا يا مَنِ اتَّخَذَ مُوسى كَليما وَاتَّخَذَمُحَمَّدا صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ عَلَيْهِمْ اَجْمَعينَ حَبيبا

اى كه نوح را از غرق نجات دادى اى كه قوم عاد قديم را هلاك كردى و ثموديان را باقى نگذاشتى و پيش از آنها قوم نوح را كه آنها ستمگرتر و سركش تر بودند و دهكده هاى واژگون را بيفكندى اى كه نابودى بر قوم لوط فرستادى و هلاك كردى قوم شعيب را اى كه ابراهيم را خليل گرفتى اى كه موسى را هم سخن خود ساختى و محمد صلى الله عليه و آله را حبيب خود كردى

يا مُؤْتِىَ لُقْمانَ الْحِكْمَةَ وَالْواهِبَ لِسُلَيْمانَ مُلْكا لا يَنْبَغى لاِحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ يا مَنْ نَصَرَ ذَاالْقَرْنَيْنِ عَلَى الْمُلُوكِ الْجَبابِرَةِ يا مَنْ اَعْطَى الْخِضْرَ الْحَيوةَوَرَدَّ لِيُوشَعَ بْنِ نوُنٍ الشَّمْسَ بَعْدَ غرُوُبِها يا مَنْ رَبَطَ عَلى قَلْبِ اُمِّ مُوسى وَاَحْصَنَ فَرْجَ مَرْيَمَ ابْنَتِ عِمْران يا مَنْ حَصَّنَ يَحْيَى بْنَ زَكَرِيّا مِنَ الذَّنْبِ وَسَكَّنَ عَنْ مُوسَى الْغَضَبَ يا مَنْ بَشَّرَ زَكَرِيّا بِيَحْيى يا مَنْ فَدا اِسْماعيلَ مِنَ الذَّبْحِ بِذِبْحٍ عَظيمٍ يا مَنْ قَبِلَ قُرْبانَ هابيلَ وَجَعَلَ اللَّعْنَةَ عَلى قابيلَ يا هازِمَ الاْحْزابِ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ 

اى كه به لقمان حكمت عطا كردى و به سليمان فرمانروايى و پادشاهى آن چنانى دادى كه براى هيچكس پس از اوشايسته نبود اى كه ذوالقرنين را بر پادشاهان سركش يارى دادى اى كه به خضر آب حيات دادى و براى يوشع بن نون آفتاب را پس از غروب كردن برگرداندى اى كه به دل مادر موسى آرامش بخشيدى و دامن مريم دختر عمران را از آلودگى نگهداشتى اى كه يحيى بن زكريا را از گناه حفظ كردى و خشم موسى را فرو نشاندى اى كه زكريا را به ولادت يحيى مژده دادى اى كه اسماعيل را به آن ذبح عظيم فدا فرستادى اى كه قربانى هابيل را پذيرفتى و لعنت را بر قابيل مقرر ساختى اى پراكنده كننده احزاب براى پشتيبانى محمد صلى الله عليه و آله

صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَلى جَميعِ الْمُرْسَلينَ وَ مَلاَّئِكَتِكَ الْمُقَرَّبينَ وَ اَهْلِ طاعَتِكَ اَجْمَعينَ وَ اَسْئَلُكَ بِكُلِّ مَسْئَلَةٍسَئَلَكَ بِها اَحَدٌ مِمَّنْ رَضيتَ عَنْهُ فَحَتَمْتَ لَهُ عَلَى الاْجابَةِ

درود فرست بر محمد و آل محمد و بر تمامى رسولان و فرشتگان مقرب و همه آنان كه فرمانبردارى تو كنند و از تو مى خواهم به هر سؤ الى كه از تو مى كنند هر يك از آن اشخاصى كه از آنها راضى هستى و در نتيجه اجابت را برايش مسلم كردى

يا اَللّهُ يااَللّهُ يا اَللّهُ

يا رَحْمنُ يا رَحْمنُ يا رَحْمنُ

يا رَحيمُ يا رَحيمُ يا رَحيمُ

يا ذَاالْجَلالِ وَالاْكْرامِ يا ذَاالْجَلالِ وَ الاِْكْرامِ يا ذَاالْجَلالِ وَالاْكْرامِ
بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ بِهِ

اى خدا اى خدا اى خدا اى بخشاينده اى بخشاينده اى بخشاينده اى مهربان اى مهربان اى مهربان اى صاحب جلال و بزرگوارى اى صاحب جلال و بزرگوارى اى صاحب جلال و بزرگوارى

بدان بدان بدان بدان بدان بدان بدان

 اَسْئَلُكَ بِكُلِّ اسْمٍ سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ اَوْ اَنْزَلْتَهُ فى شَىْءٍ مِنْ كُتُبِكَ اَوِ اسْتَاْثَرْتَ بِهِ فِى عِلْمِ الْغَيْبِ عِنْدَكَ وَ بِمَعاقِدِ الْعِزِّ مِنْ عَرْشِكَ وَ بِمُنْتَهَى الرَّحْمَةِ مِنْ كِتابِكَ وَ بِما لَوْ اَنَّ ما فِى الاْرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ اَقْلامٌ وَالْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ اَبْحُرٍ ما نَفِدَتْ كَلِماتُ اللّهِ اِنَّ اللّهَ عَزيزٌ حَكيمٌ

تو را مى خوانم به حق هر نامى كه خود را بدان ناميدى يا در يكى از كتابهاى خود آن را نازل كردى يا آن را در علم غيب براى خويشتن برگزيدى و بدان وسائلى كه عرشت را عزت بخشيد و به منتهاى رحمت از كتابت و بدانچه ((اگرهر درختى كه در زمين است قلم باشند و دريا با هفت درياى ديگر كه آن را كمك دهند مركب بود كلمات خدا تمام نمى شد براستى خدا نيرومند و فرزانه است ))

وَ اَسْئَلُكَ بِاَسْمآئِكَ الْحُسْنَى الَّتى نَعَتَّها فىكِتابِكَ فَقُلْتَ وَلِلّهِ الاْسْمآءُ الْحُسْنى فَادْعوُهُ بِها وَ قُلْتَ اُدْعُونى اَسْتَجِبْ لَكُمْ وَ قُلْتَ وَ اِذا سَئَلَكَ عِبادى عَنّى فَانّى قَريبٌ اُجيبُ دَعْوَةَ الدّاعِ اِذا دَعانِ
و از تو مى خواهم به حق آن نامهاى نيكويت كه در قرآن توصيفشان كرده اى و فرموده اى : ((وبراى خدا است نامهاى نيكو پس او را بدان نامها بخوانيد)) و باز فرمودى ((مرا بخوانيد تا اجابت كنم شما را)) و نيز فرمودى ((و هرگاه بندگان من از تو درباره من بپرسند پس من نزديكم و پاسخ دهم دعاى خواننده را هنگامى كه مرا بخواند))

وَ قُلْتَ يا عِبادِىَ الّذَينَ اَسْرَفوُا عَلى اَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّهِ اِنَّ اللّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعا اِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُالرَّحيمُ
و فرمودى ((اى بندگان من كه بر نفس خويش اسراف و زياده روى كرديد از رحمت خدا نوميد نشويد كه خدا همه گناهان را بيامرزد و او است آمرزنده مهربان ))

 وَاَنَا اَسْاَلُكَ يا اِلهى وَ اَدْعُوكَ يا رَبِّ وَ اَرْجُوكَ يا سَيِّدى وَ اَطْمَعُ فى اِجابَتى يا مَوْلاىَ كَما وَعَدْتَنى وَ قَدْ دَعَوْتُكَ كَما اَمَرْتَنى فَافْعَلْ بى ما اَنْتَ اَهْلُهُ يا كَريمُ وَالْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمينَ

و من از تو مى خواهم اى معبودم و مى خوانمت پروردگارا و اميدوار توام اى آقاى من و از تو طمع اجابت دارم اى مولاى من چنانچه به من وعده داده اى و من تو را خواندم چنانچه به من دستور دادى پس انجام ده درباره من آن آنچه را تو شايسته آنى اى كريم وستايش مخصوص پروردگار جهانيان است

وَ صَلَّى اللّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ اَجْمَعينَ

و درود خدا بر محمد و آلش همگى

دعای مشلول

يا شايد ....

پس اگر از من بگذرى پروردگارا بجاست چون بسيار اتفاق افتاده كه از گنهكاران پيش از من گذشته اى زيرا كرم تو پروردگارا برتر از كيفر كردن تقصيركاران است

                    و من پناهنده به فضل توام

                                      و از ترس تو بسوى خودت گريخته ام

و درخواست انجام وعده ات را در چشم پوشى از كسى كه خوش گمان به تو است دارم

خدايا تو فضلت و سيعتر و بردباريت بزرگتر از آنست كه مرا به كردارم بسنجى يا اينكه مرا به خطايم بلغزانى و چه هستم من

اى آقاى من و چه ارزشى دارم ؟  مرا به فضل خويش ببخش

اى آقاى من و بر من با عفو خود نيكى كن و با پرده پوشيت بپوشانم و درگذر از سرزنش كردنم به بزرگوارى ذاتت

آقاى من

من همان بنده خردسالى هستم كه پروريدى و

همان نادانى هستم كه دانايش كردى و

همان گمراهى هستم كه راهنماييش كردى و

همان پستى هستم كه بلندش كردى و

همان ترسانى هستم كه امانش دادى و

گرسنه اى هستم كه سيرش كردى و

تشنه اى هستم كه سيرابش كردى و

برهنه اى هستم كه پوشانديش و

ندارى هستم كه دارايش كردى و

ناتوانى هستم كه نيرومندش كردى و

خوارى هستم كه عزيزش كردى و

دردمندى هستم كه درمانش كردى و

خواهنده اى هستم كه عطايش كردى و

گنهكارى هستم كه گناهانش را پوشاندى و

خطاكارى هستم كه از او گذشتى و 

اندكى هستم كه بسيارش كردى و

خوارشمرده اى هستم كه ياريش كردى و

آواره اى هستم كه جا و ماءوايش دادى

منم پروردگارا آن كسى كه در خلوت از تو شرم نكردم و در آشكارا هم رعايت تو را نكردم

منم صاحب مصيبتها و ماجراهاى بزرگ

منم كسى كه بر آقاى خود دليرى كرده

منم كسى كه نافرمانى برپادارنده آسمانها را كرده ام

منم كسى كه براى نافرمانيهاى بزرگى كه كرده ام رشوه داده ام

منم آن كسى كه هرگاه نويد گناهى رابه من مى دادند بسويش شتابان مى رفتم

منم كه مهلتم دادى ولى من به خود نيامدم و بر من پوشاندى ولى من شرم نكردم و نافرمانيها كردم و از حدّ گذراندم و

از چشم خود مرا انداختى و من اعتنا نكردم

پس باز هم به بردباريت مهلتم دادى و به پرده پوشيت مرا پوشاندى تا بدانجا كه گويا از ياد من بيرون رفتى و از كيفرهاى گناهان مرا دور داشتى تا به حدى كه گويا از من شرم كردى

خدايا در هنگام گناه كه من نافرمانيت كردم نه از باب اين بود كه پروردگاريت را منكر بودم و يا دستورت را سبك شمردم و يا خود را در معرض كيفرت درآوردم و يا تهديدهاى تو را بى ارزش فرض كردم بلكه گناهى بود كه پيش آمد و نفس سركش نيز آنرا آراست و هواى نفس نيز چيره شد و بدبختى هم كمك كرد و پرده آويخته(پرده پوشى تو) هم مرا مغرور كرد

                و در نتيجه تا آنجا كه مى توانستم در نافرمانى و مخالفت تو كوشيدم

     ولى

              اكنون

كيست كه از عذاب تو مرا نجات دهد  و از دست دشمنان در فرداى قيامت چه كسى خلاصم كند     و به ريسمان چه كسى چنگ زنم اگر تو رشته خود را از من قطع كنى

پس چه رسوايى است براى من بر آنچه نامه تو از عمل من شماره و احصاء كرده كه اگر اميد من به كرمت و وسعت رحمتت نبود و از نااميد شدن بازم نمى داشتى به محض آنكه به ياد آنها مى افتادم يكسره نااميد مى شدم

اى بهترين كسى كه خواندش خواننده اى و برترين كسى كه اميدش دارد اميدوارى

خدايا به پيمان اسلام به درگاهت توسل جويم
و به حرمت قرآن بر تو اعتماد كنم و به دوستى و محبتى كه به پيامبر امّى قرشى هاشمى عربى تهامى مكى مدنى دارم اميد تقرب به تو را دارم

       پس

تو انس ايمانى مرا مبدّل به وحشت مكن و پاداشم را پاداش آن كس كه جز تو را پرستيده قرار مده زيرا مردمى بودند كه به زبان ايمان آوردند تا بدان وسيله خون خود را حفظ كنند و بدين مقصود هم رسيدند ولى ما به دل و زبان به تو ايمان آورديم تا از ما بگذرى پس ما را هم به مقصودمان برسان و اميدت را در دلهاى ما ثابت و محكم فرما و منحرف مساز دلهاى ما را پس از آنكه هدايتمان كردى و ببخش بما از نزد خود رحمتى كه براستى تويى بسيار بخشنده

به عزتت سوگند اگر برانيم من هرگز از در خانه ات برنخيزم
و دست از تملق و چاپلوسيت برندارم چون شناسايى كرمت و رحمت وسيعت به دلم الهام شده ،

بنده به نزد چه كسى رود جز به درگاه مولايش ....

                                                                                         بخشی از دعای ابوحمزه ثمالی

ستايش خدايى را كه مى خوانمش و او پاسخم دهد و اگرچه وقتى مى خواندم بكندى به درگاهش روم

و ستايش خدايى را كه مى خواهم از او و به من عطا مى كند و اگرچه در هنگامى كه او از من چيزى قرض خواهد من بخل كنم

و ستايش خدايى را كه هرگاه براى حاجتى بخواهم او را ندا كنم و هر زمان بخواهم براى راز و نياز بدون واسطه با او خلوت كنم و او حاجتم را برآورد

 ستايش خدايى را كه جز او كسى را نخوانم و اگر غير او ديگرى را مى خواندم دعايم را مستجاب نمى كرد

 و ستايش خدايى را كه بجز او
اميد ندارم و اگر به غير او اميدى داشتم نااميدم مى كرد

 و ستايش خدايى را كه مرا به حضرت خود
واگذار كرده و از اين رو به من اكرام كرده و به مردم واگذارم نكرده كه مرا خواركنند

و ستايش خدايى را كه
با من دوستى كند در صورتى كه از من بى نياز است

و ستايش خدايى را كه نسبت به من بردبارى كند تا به جايى كه
گويا گناهى ندارم

 پس پروردگار من ستوده ترين چيزها است نزد من و به ستايش من سزاوارتر است

خدايا من همه راههاى
مقاصد را به سوى تو باز مى بينم و چشمه هاى اميد را بسويت سرشار مى يابم
و يارى جستن به فضل تو براى آرزومندانت مباح و بى مانع است و درهاى دعاى بسوى تو براى
فريادكنندگان باز است و به خوبى مى دانم كه تو براى اجابت شخص اميدوار آماده اى و براى فريادرسى اندوهگينان
مهياى فريادرسى هستى و براستى مى دانم كه در پناهندگى به جود و كرمت و خوشنودى به قضا و قدرت عوضى است از جلوگيرى كردن بخيلان و گشايشى است از احتياج بدانچه در دست دنياطلبان است

و براستى
كوچ كننده به درگاهت راهش نزديك است

 و مسلما تو از خلق خود در حجاب نشوى مگر آنكه
كردارشان ميان آنها و تو حاجب شود و من با مطلبى كه دارم قصد تو را كرده

              * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

مناجات شعبانيه
مرويّه از ابن خالويه كه نقل كرده و گفته اين مناجات حضرت اميرالمؤ منين و امامان از فرزندان او: است كه در ماه شعبان مى خواندند:

خدايا

درود فرست بر محمد و آل محمد

    و

  بشنو دعايم را  هنگامى كه تو را خوانم

                 و بشنو صدايم را هر گاه تو را صدا زنم

                                          و رو به من كن هرگاه با تو راز گويم

   زيرا من به سوى تو گريختم و پيش رويت ايستادم

                                      در حال بيچارگى و فروتنى

 به درگاهت و اميدوارم ثوابم را كه در پيش تو است و تو آنچه را من در دل دارم مى دانى و حاجتم را آگاهى و از نهادم باخبرى
و سرانجام كار و سرمنزل من بر تو روشن است و نيز آنچه را مى خواهم از گفتارم بدان لب گشايم و آن طلبى را كه مى خواهم به زبان آرم و اميد آن را براى سرانجام كارم دارم ،

اى آقاى من

مقدّرات تو بر من جارى گشته در آنچه از من تا آخر عمر سر زند چه از كارهاى پنهانم و چه آشكارم و بدست تو است نه به دست ديگرى كم و زياد شدن و سود و زيان من خدايا اگر توام محروم كنى پس كيست كه روزيم دهد و اگر تو خوارم كنى پس كيست كه ياريم دهد

خدايا پناه برم
به تو از خشمت و فرو ريختن عذابت

 خدايا اگر من شايستگى رحمت تو را ندارم
ولى تو شايسته آنى كه از زياده بخششت به من احسان كنى

                خدايا خود را چنان مى نگرم كه گويا

                                               در برابرت ايستاده

و آن توكل نيكويى كه بر تو دارم بر سر من سايه افكنده و تو نيز آنچه راشايسته آنى درباره من فرموده و مرا در سراپرده عفو خويش پوشانده اى

خدايا

اگر بگذرى پس كيست كه از تو بدين كار سزاوارتر باشد و اگر مرگم نزديك شده و عملم مرا به تو نزديك نكرده من به ناچار قرار مى دهم اقرار به گناه را وسيله خويش به درگاهت

خدايا من بر خويشتن ستم كردم درآن توجهى كه بدان كردم پس واى بر او اگر نيامرزيش

خدايا پيوسته در دوران زندگى نيكى تو
بر من مى رسد پس نيكيت را در هنگام مرگ نيز از من مگير

خدايا

 من چگونه ماءيوس شوم از اينكه پس از مرگ مورد حسن نظر تو واقع گردم در صورتى كه در دوران زندگيم جز به نيكى سرپرستيم نكردى

 خدايا
سرپرستى كن كار مرا چنانچه تو شايسته آنى و توجه كن بر من به فضل خويش كه همچون گنهكارى هستم
كه نادانيش سراپا او را فراگرفته

خدايا براستى تو گناهانى را در دنيا بر من پوشاندى كه من به پوشاندن آنها در آخرت محتاج ترم (در دنيا پوشاندى ) با اينكه آشكارش نكردى براى هيچيك از بندگان شايسته ات

اى خدا

 پس در روز قيامت در برابر ديدگان مردم مرا رسوا مكن خدايا جود و بخششت آرزويم را گستاخ كرده و گذشت تو برتر است از عمل من

خدايا مرا در آن روزى كه ميان بندگانت داورى كنى به ديدارت مسرور ساز

 خدايا عذرخواهى من به درگاهت عذرخواهى كسى است كه بى نياز نشده از پذيرفتن عذرش پس عذر مرا بپذير اى بزرگوارترين كسى كه گنهكاران به درگاهش معذرت خواهى كنند

خدايا
حاجتم را بازمگردان و طمعم را به نوميدى مكشان و اميد و آرزويم را از درگاهت قطع مفرما

خدايا اگر خوارى مرا خواسته بودى راهنمائيم نمى كردى و اگر رسوائيم را مى خواستى تندرستيم نمى دادى

خدايا

 گمان ندارم كه مرا بازگردانى در مورد حاجتى كه عمر خويش را در خواستن آن از تو سپرى كردم

خدايا

ستايش خاص تو است ستايش ابدى جاويدان هميشگى كه فزون شود ولى كم نگردد بدان نحو كه دوست دارى و خوشنود شوى خدايا اگر مرا به جنايتم ماءخوذ دارى من هم تو را به عفوت بگيرم و اگر به گناهم بگيرى من هم تو را به آمرزشت بگيرم و اگر به دوزخم ببرى بدوزخيان اعلام مى كنم كه من
تو را دوست دارم خدايا اگر عمل من در جنب اطاعت تو كوچك است ولى آرزويم در كنار اميد تو بزرگ است

 خدايا

 چگونه من از پيش تو محروم برگردم
با اينكه چنان حسن ظنى من به جود و بخششت داشتم كه مرا مورد رحمت خويش قرار داده با نجات بازم خواهى گرداند

خدايا
من عمرم را در حرص غفلت از تو سپرى كردم و جوانيم را در مستى دورى از تو
از بين بردم

و از اينرو خدايا بيدار نشدم در آن روزگارى كه به كرم تو مغرور بودم و به راه خشم
تو متمايل گشته بودم

خدايا من بنده تو و فرزند بنده توام

                         كه در برابرت ايستاده

                    و به وسيله كرم تو به درگاهت توسل جويم

 خدايا

 من بنده اى هستم كه مى خواهم از آلودگى آنچه بدان باتو روبرو شدم از بى حيايى خودم در پيش روى تو خود را پاك سازم و از تو گذشت مى خواهم زيرا گذشت وصف شناساى كرم تو است

خدايا من آن نيرويى كه بتوانم بوسيله آن خود را از نافرمانيت منتقل سازم ندارم مگر در آن وقت كه تو براى دوستيت بيدارم كنى و آن طور كه خواهى باشم پس تو را سپاس گويم كه مرا در كرم خويش داخل كردى و دلم را از چركيهاى بى خبرى و غفلت از خويش پاكيزه ساختى

خدايا
به من بنگر

نگريستن كسى كه او را خوانده اى و او پاسخت داده و به يارى خويش به كارش واداشته اى و فرمانبريت كرده
اى نزديكى كه دور نگردى از آن كس كه بدو مغرور گشته

و اى بخشنده اى كه بخل نورزد از آنكس كه اميد نيكيش دارد

   خدايا

    دلى به من بده كه

   اشتياقش به تو موجب نزديكيش به تو گردد و زبانى كه صدق گفتارش بسوى تو بالا آيد و نظر حقيقت بينى كه همان حقيقتش او را به تو نزديك گرداند خدايا كسى كه بوسيله تو شناخته شد گمنام نيست
و كسى كه به تو پناهنده شد خوار نيست و كسى كه تو بسويش رو كنى بنده ديگرى نخواهد بود

خدايا

براستى هركس به تو راه جويد راهش روشن است و هر كه به تو پناه جويد پناه دارد و من اى خدا به تو پناه آورده ام پس گمانى را كه به رحمتت دارم نوميد مكن و از مهر خويش منعم مكن

خدايا
جاى مرا در ميان دوستدارانت جاى آن دسته از ايشان قرار ده كه اميد افزايش دوستيت را دارند

 خدايا
در دلم انداز شيدايى و شيفتگى ذكر خود را پياپى و همتم را در نشاط فيروز شدن اسمائت
و محل قدست قرار ده

خدايا

 به حق خودت بر خودت سوگند كه مرا به محل فرمانبرداريت و جايگاه شايسته اى از مقام خوشنوديت برسانى زيرا كه من قادر بر دفع چيزى از خود نيستم و مالك سودى هم برايش نيستم

 خدايا

 من بنده ناتوان گنهكار تو و مملوك زارى و توبه كننده به درگاهت هستم

 پس مرا در زمره كسانى كه روى از آنها گرداندى و غفلتشان مانع از گذشت تو گشته قرارم مده

اِلهى هَبْ لى كَمالَ الاِنْقِطاعِ اِلَيْكَ وَاَنِرْ اَبْصارَ قُلُوبِنا بِضِياَّءِ نَظَرِهااِلَيْكَ حَتّى تَخْرِقَ اَبْصارُ الْقُلوُبِ حُجُبَ النُّورِ فَتَصِلَ اِلى مَعْدِنِ الْعَظَمَةِ وَتَصيرَ اَرْواحُنا مُعَلَّقَةً بِعِزِّ قُدْسِكَ اِلهى وَاجْعَلْنى مِمَّنْ نادَيْتَهُ فَاَجابَكَ وَلاحَظْتَهُ فَصَعِقَ لِجَلالِكَ فَناجَيْتَهُ سِرّاً وَعَمِلَ لَكَ جَهْراً اِلهى ...

خدايا بريدن كاملى از خلق بسوى خود به من عنايت كن و ديده هاى دلمان را به نور توجهشان
به سوى خود روشن گردان تا ديده هاى دل پرده هاى نور را پاره كند و به مخزن اصلى بزرگى و عظمت برسد و ارواح ما آويخته به عزت مقدست گردد خدايا قرارم ده از كسانى كه او را خواندى
و پاسخت داد و در معرض توجه قرارش دادى و او در برابر جلال تو مدهوش گشت و از اين رو در پنهانى با او به راز گويى پرداختى ولى او آشكارا برايت كار كرد

خدايا

 به خوش بينى من نااميدى را مسلط مكن و اميدم را كه به كرم نيكويت دارم قطع مكن خدايا اگر خطاهايم مرا از نظرت انداخته پس بدان اعتماد خوبى كه به تو دارم از من درگذر خدايا اگر گناهانم
بواسطه بزرگواريهاى لطفت مرا بى مقدار ساخته ولى در عوض يقين به بزرگ توجه تو مرا هشيار كرده

خدايا اگر....

                                                                                                   برگرفته از سایت شهید آوینی

 ای که یادش شرف یاد کنندگان است

  ای که شکرش کامیابی شاکران است

 ای که حمدش عزت حمد کنندگان است

    ای که طاعتش نجات مطیعان است

   ای که درگاهش باز است برای جویندگان

   ای که راهش واضح است برای توبه کاران 

    ای که نشانه های او برهان است برای بینندگان

   ای که کتابش یاد آور متقین است

   ای که روزیش شامل فرمانبرداران و گنهکاران است

   ای که مهر او پیرامون نیکوکاران است

                                                                                                                                               ۷۶ دعای جوشن کبیر

     بنام خدا و

              به یاری خدا   و  از خدا    و  به سوی خدا و

                                          در راه خدا

    خدایا

           بتو می سپارم خودم را   و رویم را بتو می گردانم    و کارم را بتو واگذار می کنم

           پس حفظ نما مرا با نگهداری ایمان از پیش و پس و از چپ و راستم و  از بالا و پایینم

           و دفع نما از من با نیرو و قدرت خود

                                                 قدرتی نیست جز بیاری خداوند والای بزرگ

    بسم الله و بالله و من الله و الی الله و فی سبیل الله

    اللهم الیک اسلمت نفسی و الیک وجهت وجهی و الیک فوضت امری

   فاحفظنی بحفظ الایمان من بین یدی و من خلفی و عن یمینی و عن شمالی و من فوقی و من تحتی

     وادفع عنی بحولک و قوتک

                  فانه لا حول و لا قوه الا باالله العلی العظیم

این دعا را از امام سجاد ع روایت کرده اند

 خدايا بر محمد و آلش رحمت فرست، و

                    خلعت عافيتت را بر من بپوشان،

و مرا به عافيتت فرا گير، و به عافيتت محفوظ دار، و به عافيتت گرامى ساز، و به عافيتت بى‏نياز كن، و عافيتت را بر من صدقه كن، و عافيتت را به من ببخش، و عافيتت را برايم بگستران، و عافيتت را بر من شايسته ساز و ميان من عافيتت در دنيا و آخرت جدائى ميفكن.

خدايا بر محمد و آلش رحمت فرست. و

 مرا عافيتى بى‏نياز كننده و شفا دهنده ببخش كه از دسترس بيماريها و علتها بالاتر و در كشاكش عمر رو به فزونى باشد، عافيتى كه در بدنم توليد عافيت كند: عافيت در دنيا و آخرت.

و انعام فرماى بر من به تندرستى، و امنيت، و سلامت دين و بدن،

و بصيرت قلب، و پيشرفت در كار، و بيم و هراس از تو، و قدرت بر انجام طاعتى كه مرا به آن فرمان داده‏اى، و اجتناب از معصيتى كه مرا از آن نهى فرموده‏اى.

 ادامه دعا 

بار خدايا! بر محمّد و آلِ او رحـمت فرست ،

و مرا در زمره آنان محـشور فرما، و به شفـاعت و وساطتِ آنها مرا داخلِ بهشت گردان ،

بار خدايا! من به تو توسّل مى جويم اى سريعـترينِ حسابگران ،

و اِى بخشـنده ترينِ كَـريمان ،

و اِى فرمانـرواى حـاكمان، به (حقِّ) محمّد آخرينِ پيامبران، و فرستاده تو بسوىِ تمامِ جهان ها،

و به (حقِّ) برادرش و پسرعمويش آن بلند پيشانىِ ميان پُر ، آن دانشمندِ عالى مرتبه ، يعنى علىّ فرمانـرواىِ مؤمنان ،

و به (حقِّ) فاطمه سـروَرِ بانوانِ جهانيان ،

و به (حقِّ) حسـنِ مجتـبى كه پاك و مبرّا و پناهگـاه مُتّقين اسـت ، و به (حقِّ) أبي عبدالله الحسين گـراميترينِ شهداء ، و به (حقِّ) فرزنـدانِ مقتولش ، و خانـواده مظـلومش، و به (حقّ) على بن الحسـين زيورِ عابدان ، و به محمّد بن علـى قبـله توبه كنندگان ، و جعفر بن محمّد راستگـوترينِ صادقان ، و موسى بن جعفر آشكار كننده دلائل و براهين ، و على بن موسى ياورِ دين ، و محمّد بن على اُسوه و الگوىِ هدايت شونـدگان ، و على بن محمّد زاهـدترينِ پارسايان ، و حسـن بن على وارثِ جانشينان ، و حُجّتِ خدا بر تمامِ آفريدگان ،

اينكه درود فرستى بر محـمّد و آلِ او،

آن راستـگويانِ نيـكوكار ، هـمان آلِ طه و يس ،

و اينكه مرا در قيامت از كسانى قرار دهى كه (از عذابِ تو) ايمن و با آرامشِ خاطر و رستگار و مسرور و بشارت يافـته اند ،

بارخدايا! (نامِ) مـرا در زُمـره مسلـمين نگاشته ، و مرا به صالـحين ملـحق فرما ،

و نامِ مرا بر زبان اُمّتهاى آتيه نيكو قرار ده ، و مـرا بر علـيه ظالمين يارى ده ، و از مكرِ حسـودان حفـظ فرما ، و (نيـز) حيله حيـله گران را از من برگـردان ، و دست ستمـكاران را از مـن (دور) نگهدار، و بينِ من و آن سـرورانِ با ميمنت در اعلاعليّين جمع بفرما،

زیارت ناحیه مقدسه