وقتی در آب گل آلود دنیا باشی

وقتی در اقیانوس سیاه قیرگون شناور باشی و با امواجی در حرکت

وقتی سینه ات از هوای آلوده تنگ شده

و ناگاه دوباره طعم هوای تازه را بچشی

سینه ات باز شود

و دلت بخواهد بلند بلند گریه کنی تا هوا صاف تر شود

مثل بچه ای دنبال دامان پر مهر مادر می گردی تا در آغوش گرمش جای گیری و آنجا بغض هایت را وا کنی اشک بریزی و پاک شوی و جای گیری

آن وقت دلت هوای ماندن میکند  می ترسی اگر جدا شوی یونس شوی در شکم ماهی و بخوانی  لا اله الا انت سبحانک انی کنت من الظالمین

یا باز نَفَست در هوای آلوده بگیرد و در آب گل آلود بیفتی و اقیانوس قیرگون تو را فرا گیرد و این المفر سر دهی و راه نجاتی نیابی

هراسان دامانش را میگیری و تقاضای نجات می کنی

و می گویی این کنت یا ولی المومنین  کجا بودی ای ولی مومنین

یا ابا صالح

چقدر فاصله و فرق  است با آن بلند همتان نستوه و مجاهد که کمر همت بسته اند صبورانه به شکر نعمت وجود  هستی خود را وقف یار کرده اند و مشتاقانه در میدان السابقین پیش تاخته اند

اللهم الحقنا بالصالحین

شخصی در چشم علی ع بزرگ می آمد چرا که در چشم آن شخص دنیا کوچک مینمود و امام در  موردشان چنین فرمودند

كان یعظمه فی عینی صغر الدنیا فی عینه.

او در نظرم بزرگ مینمود، چون دنیا در نظرش كوچك بود

و در  اوصاف متقین چنین فرمودند

عَظُمَ الْخالِقُ فِي اءَنْفُسِهِمْ فَصَغُرَ ما دُونَهُ فِي اءَعْيُنِهِمْ_۱

تنها آفريدگار در نظرشان بزرگ است و جز او هر چه هست در ديدگانشان خرد مى نمايد

۱-خطبه متقین

«المؤمن بشره فی وجهه و حزنه فی قلبه‏».

 شادابی مؤمن در صورت و اندوهش در دل اوست.

چه زیباست وضع به کمال رسیدگان که نهج‏البلاغه، خنده و گریه آنان را چنین حکایتگر است: زاهدان در دنیا دلهایشان می‏گرید اگر چه در صورت، خندان باشند; و از غمی سنگین می‏سوزند اگر چه به ظاهر، خوشحال باشند

و اخلاق خوش پیامبر(ص) چنین بود که هنگام صحبت کردن تبسم می‏کرد.

http://www.hawzah.net