یا فاطمه

ایام مزین و متبرک با نام فاطمه س است  و از سویی غم شیفتگان این خاندان وصف نشدنی

یا بقیه الله

 آن روزگار به ساحت مقدس و پاک سرور زنان جهانیان جسارت شد و قلب یاران و دوستانتان حزین شد و امروزخبر  آتش زدن قران را می شنوند . خدایا چه دردناک است شاهد جسارت نادانان و دشمنان خوبی ها بودن آنان که دشمن تو هستند و هنوز هم در این مقابله با قرآن  نتوانسته اند حرفی برای فطرت های پاک داشته باشند و سرگردانی مردمی  را سبب شدند که سر تسلیم و خضوع  در مقابل کلمات آسمانی نداشته اند...

مطلب زیر را که به مناسبت میلاد حضرت زینب س دریافت کردم با تاخیر نقل می کنم با عرض سلام  و ادب به محضر این بانو و مادر بزرگوارشان حضرت زهرا س

باسمه تعالی
 
"نمونه ای عینی"
 
زن در جهان بینی اسلامی از مقام و جایگاه حقیقی خود که مرتبه ای رفیع محسوب می شود، برخوردار است. بدون تردید یکی از امتیازات اسلام که آن را به بهترین نسخه ی زندگی بشر مبدّل ساخته، رویکرد آن به جایگاه واقعی زن است.
برخلاف بسیاری از مکتب ها که نظریات تحقیرآمیزی نسبت به زن داشته و آن را جنس پست تر معرفی می کنند، نگاه اسلام به زن با آنچه در چهارده قرن پیش می گذشته و یا حتی با آنچه در جهان امروز نیز می گذرد، متفاوت است.
به عنوان مثال، حتی دنیای مدرن امروز نیز نتوانسته تا جایگاه زن در جامعه را به درستی تبیین کند. لذا ویل دورانت فیلسوف و نویسنده معروف تاریخ تمدن می گوید:
" اگر فرض کنیم در سال 2000 مسیحی هستیم و بخواهیم بدانیم که بزرگترین حادثه ربع اول قرن بیستم چه بوده است، متوجه خواهیم  شد که این حادثه، جنگ و یا انقلاب روسیه نبوده است، بلکه همانا دگرگونی وضع زنان می باشد. تاریخ چنین تغییر تکان دهنده ای را آن هم در مدتی به  این کوتاهی، کمتر به خویش دیده است؛ خانه مقدس که پایه نظم اجتماعی ما بود، شیوه زناشوئی که مانع شهوترانی و ناپایداری وضع انسان بود، قانون اخلاقی  پیچیده ای که ما را از توحش، به تمدن و آداب معاشرت رسانده بود، همه  آشکارا در این انتقال پرآشوبی که همه رسوم و اشکال زندگی و تفکر ما را فرا گرفته است، گرفتار گشته اند. "
از همین رو اکنون نیز از بهم خوردن نظم خانوادگی و سست شدن پایه ازدواج، از شانه خالی کردن  جوانان در خصوص قبول مسئولیت ازدواج، از منفور شدن مادری، از کاهش علاقه  پدر و مادر و بالاخص علاقه مادر نسبت به فرزندان، از ابتذال زن در دنیای  امروز و جانشین شدن هوسهای سطحی به جای عشق، از آمار رو به افزایش طلاق، از زیادی سرسام آور فرزندان نامشروع، از نادر شدن وحدت و صمیمیت میان زوجین و ... فریاد متفکران غربی بیش از پیش به گوش می رسد.
اما دین اسلام و کتاب آسمانی آن، نگاهی متفاوت در این خصوص دارند. در روزگاری که زن مایه بدبختی و شایسته ی زنده به گور شدن تلقی می شد، پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله وسلم) دست دخترش را می بوسید و قرآن زن را مایه آرامش و سکون دل معرفی می کرد.(1)
در قرآن از آنچه در بعضی از کتب مذهبی آمده که زن از مایه ای پست تر از مایه ی مرد آفریده شده و جنبه ی طفیلی دارد، خبری نیست. ضمن اینکه قرآن کریم با این اندیشه ی رایج در ادبیات جهان که زن "عنصر گناه" یا "شیطان کوچک" است یا "در هر گناه و جنایتی زنی دخالت دارد"، به شدت مخالفت می کند.
از سوی دیگر، برخلاف بیشتر فرهنگ ها که سهم زن را در تولید فرزند ناچیز می دانند و مقام او را تا حد یک ظرف جهت نگهداری از نطفه تنزل میدهند، کتاب آسمانی اسلام ضمن آیاتی که می گوید شما را از مرد و زنی آفریدیم (1)و آیاتی که در تفاسیر توضیح داده شده، به این طرز تفکر خاتمه داده است.
قرآن کریم همچنین این ادعای واهی را که زنان قابلیت رسیدن به بهشت یا مقامات معنوی را ندارند، با یادآوری نمونه هایی از زنان وارسته رد می کند. قرآن صراحتا قرب الهی را نه به جنسیت که به ایمان و اعمال منوط کرده است.(3) این کتاب در کنار هر مرد بزرگ و قدّیسی، از زن قدّیسه ای یاد می کند. از همسران آدم و ابراهیم و مادران موسی و عیسی تجلیل کرده و در کنار مذمت همسران نوح و لوط، از آسیه (زن فرعون) که زنی مومنه بود، غافل نشده است.(4) این حاکی از آن است که اسلام برای اثبات نظریه های متعالی اش در مورد ارزش جایگاه زن، درصدد معرفی نمونه های بیرونی آن برآمده و اقدام به ارائه ی الگوهای موفق نموده است.
یکی از همین الگوها که چه در مقامات معنوی، چه در عرصه های علمی دین و چه در صحنه های اجتماعی-سیاسی، یک نمونه ی مثال زدنی است، مولود با برکت این روزها یعنی حضرت زینب کبری (علیها السلام) است. در قیام عاشورا که آغازگر بیداری اسلامی و عامل اصلی حیات شریعت محمدی است، نقش زینب کبری (علیها السلام) نه یک نقش حاشیه ای، که یک نقش مکمل قلمداد می شود و بدون آن، حرکت امام حسین (علیها السلام) ناقص می ماند.
در جهان بینی و مکتبی که زینب الگوی آن محسوب می شود، زن ازچنان مرتبه ی ارزشمندی برخوردار است که قابلیت تاثیر در تاریخ، تنها بخشی از آن است؛ رویکردی که در هیچ ایدئولوژی دیگری نظیر آن یافت نمی شود ...
(برگرفته از کتاب "نظام حقوق زن در اسلام"، تالیف: استاد شهید مرتضی مطهری (با اندکی تصرف))
 

 
پایگاه اسلامی شیعی رشد
 
 ... ... ... ... .. ... ... . ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ..... ... ... ...
پاورقی ها:
1-      سوره روم، آیه 21
2-      سوره حجرات، آیه 13
3-      سوره نساء، آیه 124 - سوره نحل، آیه 97- سوره غافر، آیه 40 و ...
4-      سوره تحریم، آیه 10 و 11
 
 

چهره‏هايى در آن روز شاداب و باطراوتند،  «8»   و از سعى و تلاش خود خشنودند،  «9»   در بهشتى عالى جاى دارند،  «10»   كه در آن هيچ سخن لغو و بيهوده‏اى نمى‏شنوند!  «11»   در آن چشمه‏اى جارى است‏،  «12»   در آن تختهاى زيباى بلندى است‏،  «13»   و قدحهايى [كه در كنار اين چشمه‏] نهاده‏،  «14»   و بالشها و پشتيهاى صف‏داده شده‏،  «15»   و فرشهاى فاخر گسترده‏!  «16» 

 وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاعِمَةٌ «8»  

لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ «9»  فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ «10»  لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَاغِيَةً «11»  فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ «12»  فِيهَا سُرُرٌ مَّرْفُوعَةٌ «13»  وَأَكْوَابٌ مَّوْضُوعَةٌ «14»  وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ «15»  وَزَرَابِيُّ مَبْثُوثَةٌ «16»

...

 الغاشية  ادامه

                   (مناجات الزاهدین)                  

در خانه ای جایمان داده ای که نگاهمان به هر سو که می دود دام بلایی در پیش خویش کنده می بیند.

در بیابانی فرویمان فرستاده ای که قاصدک چشم از همه جا پیغام سراب می آورد.

و خارهای خیانت، پای خسته را در خویش می فشرد.

خدایا!

گذرمان را از باریکه راههایی انداخته ای که دشنه های فریب از فراسوی خانه ها به انتظارمان نشسته است.

خدایا!

تیرهای آرزو بر تخته سنگهای ناکامی می شکند و جویهای باریک امید بر زمین تفدیده می خشکد.

خدایا!

این عجوزه هزار داماد، آهنگ شکستن عزم مردان کرده است و عمر را به کابین می طلبد.

خدایا!

این دنیای هرزه هر لحظه دامی  تازه می گسترد و خود را برای کسی می آراید.

راههای به سوی تو را یا سدّ سکوی مقام می نهد یا گودال زندگی می کند یا دام ثروت می گسترد یا به خویشمان مشغول می دارد و یا …

می دانی که بی پرواز از این موانع نمی توان گذشت.

خدایا!

 قدرت پرواز را از تو می طلبیم.

چه گذرگاه سختی است این دنیا و چه تنگه صعبی! این چه طعام آلوده ایست که مرگ خورنده را تدارک می بیند!

این چه آب متعفنی است که جگر تشنگان را می سوزاند! خدایا!

این چه معشوقی است که شب را در آرزوی هلاکت عاشقان صبح می کند!

خدایا!

سلامتمان،  در گذر از این تنگنا به دست قدرت توست.

بر فراز این پرتگاه مهلک دست امید مان به ریسمان عطف تو آویخته است.

ریشه های این علاقه را در خاک وجود ما بخشکان، و تارهای این وابستگی را در زوایای قلب ما بسوزان.

خدایا!

عشق به این لجنزار متعفن جامه مخالفت تو را بر ما پوشانده است! تو این جامه را بر تن ما بدر.

خدایا!

حکومت کشور جان با توست! به غیر وامگذار.

خدایا! باغبانی این باغ را به کس مسپار که اگر جز شیره مهر تو در آوندهای این باغ بدود برگها به پژمردگی خواهد نشست و اگر جز باران محبت تو بر این باغ ببارد پرچمهای باغ فرو خواهد افتاد و اگر جز نسیم لطف تو به این بوستان بوزد غنچه ها خواهند مرد.

سنگهای گناهان ما را از دهان چشمه های موهبت خویش کنار بزن و دلهای ما را سیراب زلال مهر خویش گردان.

معبودم!

در کرت قلبهای ما به جای هرزه گیاهان هوس نهال محبت خویش را بنشان.

خدایا!

آفت علاقه به دنیا بر گندمزار ایمان ما زده است، دریابمان!

آنچنانکه عابدان و صالحان و برگزیدگانت را دریافتی، آنچنانکه بندگان ناب و خالصانت را و آنچنانکه عاشقان و معشوقان خویش را.

با دستهای گرم محبت ای پذیراترین آغوش باز ماندگان!

ای رئوف ترین مهربانان و کریم ترین مهرورزان!

در یافتی از مناجات خمس عشره

----------------------------------------------------

شجاعی، سید مهدی، دست دعا، چشم امید، ص138-135

افسارت را به پشتت افكندم .
من خود را از چنگالهايت رها كردم و از دامهايت بيرون افكندم و
 از آن پرتگاهها كه بر سر راه من كنده اى اجتناب كرده ام .

آن گردن فرازانى كه با دليريهايت فريفتى ، اكنون كجايند؟
آن مردمى ، كه به زرق و برقهايت مفتون ساختى ، چه شدند؟ آرى همه در گور خفته اند.

به خدا سوگند، اگر تو موجودى مجسم بودى و پيكرى محسوس ،
به خاطر آن گروه از بندگان خدا كه به سراب آرزوها فريفته اى و آنها را در گودالهايى كه بر سر راهشان تعبيه كرده اى ، سرنگون ساخته اى
و پادشاهانى كه به ورطه نابودى سپرده اى و به آبشخور بلا - آنجا كه هيچكس را از آن بازگشتنى نيست - كشيده اى ،
حد خد را بر تو جارى مى ساختم

فسوسا كه
هر كس بر لغزشگاه تو پاى نهاد، سرنگون شد و
هركس كشتى بر گرداب تو راند، غرقه گشت و
هر كه از چنبر تو سر بيرون كشيد، پيروز شد.
آنكه از تو در امان مانده ، باكى از آن ندارد كه روزگار بر او تنگ گيرد، زيرا دنيا در نظر او روزى است بر آستان غروب .

از نزد من دور شو،
در برابر تو سر فرود نمى آورم كه بر من سرورى جويى و
زمام كارم را به دست تو نسپارم كه هر جا كه خواهى مرا بكشى .

به خدا سوگند - تا مشيت خداوند چه باشد -
كه نفس خويش را چنان پرورش دهم كه چون قرص نانى يابد شادمان شود و به جاى هر نانخورش به نمك قناعت ورزد.

و چشمانم را چنان به گريه وادارم كه سرچشمه اشكش بخشكد و سرشكش به پايان رسد.
آيا شتر، شكم را به چرا انباشته است . و اينك به قرارگاه خود مى رود؟
 يا آن گوسفند از علف اشباع گشته و اينك به آغل خود روى مى نهد؟

آيا على نيز سير شده و اينك از تلاش باز ايستاده است ؟ اگر على پس از ساليان دراز به آن گوسفند يا شتر رها شده در علفزار، شباهت يافته باشد، چشمش روشن باد.

خوشا به حال كسى كه وظيفه خود را نسبت به پروردگارش گزارده باشد و در بلاى خويش صابر باشد و شب هنگام خواب را بر چشم خود حرام كند، يا چون خواب بر او غلبه كند، زمين را نهالى و دستهاى خود را بالش سازد. در ميان مردمى كه از وحشت قيامت شب را زنده داشته اند و از جامه خواب دورى گزيده اند و لبهايشان به ذكر پروردگارشان مى جنبد و گناهانشان در اثر آمرزش خواستن فراوانشان ناچيز گشته است . ((اينان حزب خداوندند و حزب خداوند رستگارند.))

قسمتی از نامه امیر بیان
 توصیه می کنم از ابتدا این نامه را بخوانید

نامه 45 نهج البلاغه

 السلام علیک حین تقوم، السلام علیک حین تقعد، السلام علیک حین تقرء، السلام علیک حین تصلی، السلام علیک حین تقنت، السلام علیک حین ترکع و تسجد

سلام بر تو گاه برخاستنت

سلام بر تو هنگام نشستنت

سلام بر تو آنگاه که می خوانی

سلام بر تو آنگاه که نماز می خوانی

سلام بر تو هنگام قنوت گرفتنت

سلام بر تو آنگاه که رکوع میکنی و به سجده می روی